ร่างบางในชุดนอนกระโปรงผ้าฝ้ายสายเดี่ยวสีขาว กำลังตักอาหารมื้อเย็นเข้าปากก็นึกบางอย่างขึ้นมาได้ จึงแบมือมาตรงหน้าชายหนุ่มที่กำลังเคี้ยวข้าวตุ้ยๆ ด้วยความหิว หลังจากที่เขารังแกเธออีกครั้งแบบเบาๆ บนเตียงด้วยเวลาอันสั้น เพราะขาทั้งสองข้างของทั้งเขาและเธอสั่นจนแทบไม่มีแรงยืน เนื่องจากพลังงานที่ถูกสะสมอยู่ในตัวได้ถูกดึงออกมาใช้จนหมดตั้งแต่เมื่อคืนนี้แล้ว
“อะไร”
คนหล่อเลิกคิ้วขึ้นสูงข้างหนึ่ง ดวงตาคมกริบมีเสน่ห์ทอดมองไปยังใบหน้างดงามขาวใส ที่ขึ้นสีเรื่อขึ้นทันตาเพราะดวงตาคู่คมของเขาทีเดียว
“เอ่อ ก็ค่าที่คุณเสียพนันฉันไงคะ สองล้านห้าแสนบาทถ้วน ถ้าจ่ายช้ากว่านี้ ฉันจะคิดดอกเบี้ย”
“หึหึ งกจริงๆ ด้วยสินะ งั้นคืนนี้ฉันจ่ายดอกเบี้ยให้เธอแล้วกัน พอดีว่าลืมบอกให้เลขาจัดการให้น่ะ”
“จ่ายดอกเบี้ย จ่ายยังไงคะ ตัวคุณฉันไม่เอานะ”
“อ้าว จะจ่ายแบบไหนได้อีกล่ะ แล้วเธอจะเอาอะไร”
“ดอกเบี้ยก็ต้องเป็นเงินสิคะ
