หล่อนมาช้าเกินไป...
เดซี่คร่ำครวญกับตัวเองอย่างเจ็บปวด ทุกอย่างสายเกินไปแล้ว เฟเบียนถูกนายตำรวจใหญ่ที่เป็นบริวารของเดฟโรซ์ย้ายไปยังเมืองหลวงเมื่อสองชั่วโมงที่แล้ว หล่อนมาไม่ทัน ช่วยลูกชายไม่ทัน น้ำตาแห่งความเจ็บปวดไหลทะลักออกมาอาบแก้ม มือบางยกขึ้นป้ายมันทิ้งเมื่อมองเห็นทางรอดเดียวของเฟเบียนขึ้นมาลางๆ
หล่อนจะต้องไปหาเดฟโรซ์ จะต้องไปหาผู้ชายใจดำคนนี้ เขาจะต้องได้รู้ความจริงเสียที จะต้องได้รู้ว่าเขากำลังทำร้ายลูกชายของตัวเองอยู่
“ฉันต้องการไปคฤหาสน์ของเจ้าพ่อเดฟโรซ์...” ท่าทางอึกอักของวินมอเตอร์ไซค์ทำให้เดซี่จำต้องควักเงินจำนวนมากขึ้นกว่าเดิมส่งให้
“ฉันให้ทั้งหมด... ขอเพียงแค่ไปส่งฉันเท่านั้น”
“ที่นั่นมันอันตรายมากนะครับ ใครเข้าไปแล้วอาจจะไม่ได้ออกมาอีกเลย” คำเตือนของคู่สนทนาไม่ได้ทำให้เดซี่ลังเลเลยแม้แต่น้อย
“แต่ฉันต้องไป ได้โปรดเถอะ ไปส่งฉันที...”
วินมอเตอร์ไซค์มองหล่อนอย่างเวทนา ก่อ
