หญิงสาวยิ้มกว้างให้กับพี่ชาย จากนั้นก็เดินเข้าไปหากระซิบข้างหู แม้รปภ. ร่างยักษ์จะนั่งมองหล่อนไม่ให้คาดสายตาแต่ยังไงซะเสียงกระซิบเบาๆ ของหล่อนก็น่าจะเล็ดลอดการได้ยินของคนของเฟเบียน บราวน์ได้อย่างแน่นอน
“ว่าไงนะ... สวยอยากไปจากที่นี่อย่างนั้นเหรอ”
มันเข้าแผนของเขาเลยทีเดียว แต่ไม่รู้ว่าทำไมลิขิตถึงได้ไม่สบายใจนัก ก็เขาจะสบายใจได้ยังไงกันล่ะในเมื่อรู้ดีว่าอีกไม่กี่นาทีข้างหน้าน้องสาวจะต้องพบกันชะตากรรมเช่นไร ซึ่งเขามันกลัวตายเกินกว่าจะช่วยหล่อนเอาไว้ได้
“เฟเบียน บราวน์ไม่ดีกับสวยเหรอ”
ชื่อของผู้ชายใจดำทำให้ลัลนาน้ำตาซึม หญิงสาวกัดปากแน่นข่มความทุกข์ทรมานเอาไว้ในอก “เขาใจร้ายกับสวย... เขาไม่ได้รักสวย...”
“สวยรักมันใช่ไหม”
ไม่มีประโยชน์อีกแล้วที่จะปฏิเสธ ลัลนาพยักหน้ารับทั้งน้ำตา “ค่ะ สวยรักเฟเบียน บราวน์ ผู้ชายร้ายกาจคนนั้น รักจนหมดใจ”
ลิขิตแทบร่ำไห้ออกมาเมื่อได้ยินคำพูดจากปากของลัลนา
