ร่างของลัลนาถูกโยนลงบนพื้นห้องที่ปูด้วยพรมหนาในทุกตารางนิ้วอย่างไม่ปรานีปราศรัย หญิงสาวพยายามลุกขึ้น เพื่อต่อสู้กับการรุกรานน่าขยะแขยงของเดฟโรซ์ไอ้เฒ่าชั่ว แต่ก็ไม่สามารถสู้แรงของผู้ชายจำนวนมากที่ดาหน้ากันเข้ามาหาได้ ในที่สุดร่างของหล่อนก็ถูกตบจนเลือดออกปาก ก่อนที่กำปั้นหนักหน่วงของเดฟโรซ์จะพุ่งเข้าใส่ท้องน้อยของหล่อนเต็มแรง
ลัลนาตัวงอลงไปกองกับพื้นอีกครั้ง น้ำตาไหลพรากเมื่อมองไม่เห็นหนทางรอดของตัวเองเลย หญิงสาวเงยหน้ามองเจ้าของรอยยิ้มชั่วช้าอย่างเดฟโรซ์ จอห์นสันด้วยความเคียดแค้น มันเห็นสายตาของหล่อนเข้าก็หัวเราะสะใจ
“ทำไม...? ไม่ชอบคนแก่อย่างฉันหรือแม่หนูน้อย” มันทรุดตัวลงนั่งบนส้นเท้าของตัวเอง ก่อนจะยื่นมือมาบีบคางมนของหล่อนเอาไว้แน่น หญิงสาวสะบัดหน้าหนีจนพ้นจึงถูกมันตบหน้าเข้าให้อีกครั้งจนแก้มทั้งซีกชาดิก
“ไอ้สารเลว...!” แทนที่มันจะเจ็บแสบแต่ตรงกันข้ามนักเมื่อมันกลับหัวเราะร่วน ราวกั
