น้ำอิงยืนอยู่หน้าห้องชะโงกหน้าเขาไปดูตะวันที่นอนหมดสภาพอยู่บนโซฟา
“น้องน้ำอิงเข้ามาก่อนนะครับ” ไผ่หลีกทางให้น้ำอิงเดินเข้าห้อง ร่างบางเดินเข้าไปเธอกวาดสายตามองเศษซากที่ทั้ง 3 จัดฉากเอาไว้ก่อนที่เธอจะมองไปยังไผ่และธันวาอย่างไม่อยากเชื่อว่าคนสะอาด หวงพื้นที่ส่วนตัวอย่างตะวันเนี่ยนะจะปล่อยให้ห้องรกสกปรกได้ขนาดนี้ ธันวาที่เห็นสายตาไม่เชื่อของน้ำอิงเอ่ยขึ้นทันทีราวกับคนร้อนตัว
“ไอ้ตะวันมันเครียดครับมันอยากเมาเรียกให้พวกพี่มาดื่มเป็นเพื่อนสภาพเลยเป็นอย่างที่น้องน้ำอิงเห็นเนี่ยแหละครับ” ธันวายืนเอามือพ่ายหลังนิ้วเรียวไขว้กันพร้อมกับโกหกน้ำอิงออกไปราวกับเด็กน้อยโกหกแม่
“เออ…แล้วพี่เรียกน้ำอิงมาทำไมคะ” น้ำอิงเอ่ยถามขึ้น พวกเขาจะเรียกเธอมาทำไมในเมื่อเพื่อนเขาก็หลับไปแล้ว เธอหันไม่มองทั้งสองและหันมามองตะวันที่นอนอยู่บนโซฟา
‘ไอ้เวร มึงจะเงียบทำส้นตีนอะไรวะพร่ำเพ้อถึงเขาสิไอ้สัส!’ ไผ่ได้แต่คิดด่
