แคลอรีน่ายืนอยู่หลังบานประตูห้องนอนของลูกชาย มือเล็กยกขึ้นเคาะเบาๆ สองครั้ง ก่อนจะยืนรอคำตอบ แต่จนแล้วจนรอดก็มีแต่ความเงียบเท่านั้นที่ตอบกลับมา
“เควิน... ขอแม่เข้าไปหน่อยได้ไหมลูก”
ทุกอย่างรอบตัวยังคงเงียบงันเช่นเดิม
“งั้นแม่ขอเข้าไปนะ” ในที่สุดก็ตัดสินใจดันประตูไม้ตรงหน้าให้เปิดกว้างออก และก้าวเข้าไปภายใน
ห้องนอนของเควินยังคงกว้างขวางและให้ความรู้สึกลึกลับเหมือนเช่นทุกครั้ง แต่ในเวลานี้กลับมีความโศกเศร้าเพิ่มเติมเข้ามาจนหล่อนรู้สึกได้อย่างชัดเจน
แคลอรีน่าค่อยๆ ก้าวเท้าเดินลึกเข้าไปภายในห้อง ลูกชายเพียงคนเดียวของหล่อนกำลังนั่งพับหลับใหลอยู่บนโซฟาริมหน้าต่าง ในมือก็กุมแก้วเปล่าที่ด้านในมีหยาดของแอลกอฮอล์เอาไว้แน่น
หัวใจของคนเป็นแม่ราวกับจะหลุดร่วงลงไปกระแทกกับพื้นห้อง ภาพในอดีตย้อนกลับมาทำร้ายหัวใจอีกครั้ง วันนั้นหล่อนเลือกเดินจากลูกและสามีแสนดีไป เพียงเพราะสามีเอาแต่ทำงานไม่มีเวลา
