ใบหน้าฉันร้อนผ่าว พวกเธอคงคิดว่าฉันต้องเขินอายที่เขาบอกกับทุกคนว่าฉันเป็นแฟนเขาใช่ไหม แต่เปล่าเลยจ้า เพราะข้อความที่เขาพิมพ์นั้นกลับทำให้คนในแชทพากันดราม่าสงสารเขาจับใจ โทษว่าฉันเป็นผู้ใหญ่กว่าแท้ ๆ ทำไมถึงได้ทำร้ายจิตใจเด็กหนุ่มสุดหล่อคนนี้กัน บางคนถึงกับพิมพ์ว่า...ถ้าไม่รักก็อย่าให้ความหวังน้องเขาสิ แม้แต่เพื่อน ๆ พี่ ๆ น้อง ๆ ในแผนกตอนนี้ก็ไม่ต่าง ใบหน้าพยายามเค้นหาความจริง แถมยังพร้อมที่จะสวดหากในข้อความที่คอปเปอร์พิมพ์อย่างน่าสงสารจับใจเป็นเรื่องจริง แล้วฉันจะปฏิเสธออกมาให้คนด่ามากกว่าเดิมได้ไง สุดท้ายก็ต้องจำนนต่อหลักฐานคาตาชิ้นนี้
‘ชักไปกันใหญ่ แล้วล่ะ’
ฉันเริ่มจะทนไม่ไหว ความโกรธผสมกับความอายพุ่งถึงขีดสุด ยิ่งอิตั้นเค้นถามกันอยู่ได้
“บอกมา แกไปเต๊าะน้องคอปเปอร์มาใช่ไหม แกกับน้องเขาเป็นแฟนกันรึเปล่า? คิดดี ๆ ก่อนตอบล่ะ กองทัพแม่ ๆ น้องคอปเปอร์ในบริษัทเราเยอะซะด้วยนะย่ะ”
“เออ!!
