วันนี้เป็นอีกวันที่ฉันกับแฟนฉันต้องออกไปทำงาน ฉันน่ะยังคงทำงานที่บริษัท ส่วนคอปเปอร์ต้องออกเดินทางไปต่างจังหวัดราว ๆ เกือบครึ่งเดือนเพื่อไปคุมงานการสร้างอาคารเรียนของรัฐที่ทางบริษัทได้รับมอบหมาย เป็นงานใหญ่นะถึงขนาดนำทีมที่ดีที่สุดของสำนักงานใหญ่ไปเลยค่ะ โดยสองหัวหอกอย่างพี่กรณ์กับคอปเปอร์
“คอปเปอร์ นายดูกระเป๋าเดินทางดีรึยัง ไม่ลืมอะไรแล้วใช่ไหม ยากันยุงเอ่ย เสื้อผ้า อุปกรณ์ใช้ชีวิต พี่เป็นห่วงนายนะ” ฉันที่ใบหน้ากังวล จนเขาต้องเดินมากอดกันแน่นแล้วหอมหัวย้ำ ๆ จนผมฉันเสียทรงหมด
“ที่รัก ผมตรวจดูกระเป๋าหลายรอบแล้วครับ ไม่ลืมอะไรแล้วจริง ๆ ผมกลัวอย่างเดียวตอนนี้”
“อะไรเหรอ” ฉันเงยหน้ามองหน้าเขา
“ผมกลัวพี่ลืมคิดถึงผม”
“หึ...จะเป็นไปได้ยังไงพี่น่ะรักนายมากเลยนะ รักมากขึ้นทุกวัน” เพียงฉันทำปากจู๋ เขาก็ก้มลงจุ๊บฉันเหมือนเดิมไม่เคยเปลี่ยน
“พอล่ะ ผมกลัวผมไม่ได้ไปทำงาน หึ...” จากนั้นเราก็ออกเดิ
