ดีนะที่บ้านฉันยังมีเสื้อผ้าของตัวเองเยอะอยู่ จึงทำให้ฉันเตรียมเสื้อผ้าให้เพียงพอกับการไปค้างแรมที่บ้านของเพื่อนพ่อได้ และเมื่อถึงตามเวลานัดหมาย รถตู้คันหรูสีดำคลับก็เลี้ยวมาจอดเทียบหน้าบ้านไม้ของพ่อกับแม่ฉันเป๊ะ...
ฉันมองคนขับรถในชุดเครื่องแบบแสนสุภาพที่ลงมาเปิดประตูให้ด้วยความรู้สึกประหม่า ส่วนพ่อกับแม่น่ะเหรอ โน้น...ขึ้นไปนั่งแถวกลางอย่างอารมณ์ดี ส่วนฉันเลือกจะเข้าไปนั่งหลบมุมเบาะหลังสุดเงียบ ๆ
“ลูกแม่ อย่าทำหน้าเหมือนแม่จะพาไปขายแบบนั้นสิคะ” แม่หันมามองกันแล้วเห็นว่าฉันทำหน้าตาไม่สดชื่นนัก ฉันจึงพยายามยิ้มให้ท่านสบายใจ และพอเขาหันกับไปสนใจทางข้างหน้า ฉันก็กลับมาทำหน้าซังกะตายเหมือนเดิม
ขณะที่รถแล่นไปตามเส้นทางยาวไปข้างหน้า มุ่งหน้าสู่บ้านพักริมทะเลของตระกูลนั้นซึ่งอยู่ต่างจังหวัด ฉันก็รู้สึกเบื่อ ๆ จึงหยิบมือถือขึ้นมาไถเล่นและดันประจวบเหมาะที่คอปเปอร์ส่งข้อความหาพอดี
คอปเปอร์ : เมี
