"นายหัวคะ นายหัว พลอยมาเก็บจานค่ะ"
เพราะเขาไม่ได้ล็อกบานประตูไว้ คนมาใหม่จึงถือวิสาสะเข้ามาอย่างง่ายดาย พอคนงามแลเห็นอาการของเขาก็ลอบยิ้มทันทีเพราะทุกอย่างเป็นไปตามหวัง เธอรีบปั้นสีหน้าเป็นตกใจแล้ววิ่งเข้าไปหาชายหนุ่ม แล้วจงใจก้มถามให้เสื้อคอกว้างมันอวดเต้าอวบกระตุ้นคนทรมานไปอีกทาง นักรบที่เหมือนมีความอยากเกิดขึ้นในร่างกายทั้งที่ไม่ควรจะเป็นเผลอมองอย่างไรลืมตัว มือหนาสั่นเล็กๆ เอื้อมไปหมายจะบีบเคล้นตามความอยาก ทว่าก็ยังคงครองสติได้ รีบชักกลับมาแล้วออกปากไล่คนมาใหม่อย่างไม่ไว้หน้า
"มาเก็บจานไม่ใช่เหรอ รีบเอาไปสิ แล้วอย่ามายุ่งกับผม!"
"นายหัวจะไล่พลอยทำไมคะ ในเมื่อตอนนี้คุณน่าจะต้องการฉันแท้ๆ"
พลอยใสว่าอย่างรู้ดีเพราะตนเป็นคนทำให้เขาเป็นแบบนั้น ก่อนจะใช้มือลูบไล้ไปตามเนื้อตัวของปลุกความต้องการให้มากขึ้นไปอีก มือสวยจับใบหน้าของเขาเข้ามาหาก่อนจะโน้มเข้าไปใกล้หวังครอบครองกลีบปากหนานั่น
