"นี่สิงห์ ขอร้องละช่วยหน่อยนะ เราไม่รู้จักใครเลย สิงห์เป็นเพื่อนเราต้องช่วยเราสิ"
"นี่เดี๋ยวนะ ฉันไปเป็นเพื่อนเธอตอนไหน มีแต่เธอที่มาไล่ขอเบอร์ฉัน แล้วนี่ก็นัดออกมาเจอตามใจชอบ ไอ้เราก็นึกว่า..." อยากเจอเรา ประโยคหลังนี่ไม่ได้พูดออกไปแต่แสดงออกมาทางสีหน้าชัดเจนมาก แต่คนที่ไม่ได้สนใจก็คือไม่สนใจ เธอเมินท่าทีผิดหวังของอีกฝ่ายแล้วพูดจุดประสงค์แท้จริงของตัวเองออกมาอีกครั้ง
"นึกว่าอะไร เหอะทำไมสิงห์ขี้งกกับเราแบบนี้ล่ะ เราอยากเข้าหานายหัวและสิงห์ก็ช่วยเราได้แต่ไม่ช่วย ใจดำชะมัด"
"อะไรของเธอ" สิงห์กำลังจะอ้าปากบอกว่าช่วยก็ได้ เพราะอย่างน้อยถ้าเขาช่วยเธอ ก็อาจจะได้ใกล้ชิดกันแล้วบางทีเมรัยอาจเปลี่ยนใจมาชอบเขาแต่ยังไม่ทันได้เอ่ยปากสาวน้อยผู้กระตือรือร้นก็รีบหยิบธนบัตรปึกไม่ใหญ่มากออกมาให้เขา
"นี่ ค่าขนมเราเลยนะ นายเอาไปเลย เรามีแค่นี้จริงๆ ช่วยเราหน่อยนะ"
"..." สิงห์กำลังอึ้งที่เธอจับเงินยัดใส่
