สายวันถัดมาที่ค่ายมวยของนักรบ แลเห็นรถคันคุ้นเคยแล่นเข้ามาจอดอย่างเร็วรี่ โดยมีสายตาของเจ้าบ้านที่มองมาแล้วส่ายหน้าเบาๆ
"อ้าว ทำไมเธอถึงมาส่งเองล่ะ หรือว่ายัยนั่นเมาจนมาไม่ได้" เสียงค่อนขอดของนักรบดังมาแต่ไกลก่อนเจ้าตัวจะมาถึงเสียอีก
"พี่เมรีไม่ว่างค่ะ ไปกับผู้ แต่เดี๋ยวเสร็จแล้วก็คงตามาแหละ"
สาวน้อยเอ่ยน้ำเสียงสดใสอย่างไม่ได้คิดจะตั้งใจยั่วยุสักนิด เพราะคนที่เธอหมายถึงนั่นไม่ใช่ใครอื่นเลย นอกจากครูภัทรเจ้าเดิมนั่นเอง ทว่าประโยคไม่ได้มีความหมายแอบแฝงของเธอแอบทำนักรบสะดุดไปเล็กน้อย ก่อนจะปรับสีหน้าให้เป็นเรียบขรึมเหมือนเคย
"แล้วนี่ผมไม่ได้สั่งเหล้าเยอะขนาดนี้นะ พี่สาวคุณมัวสนใจเรื่องอื่นจนเช็กออเดอร์พลาดรึเปล่า"
"เปล่าค่ะ พวกเราตั้งใจเอามาให้เพิ่ม ถือว่าคืนกำไรให้ลูกค้าแล้วก็ฉลองให้เพื่อนของหนูด้วย" สาวเจ้าว่าพร้อมกับหันไปยักคิ้วให้คนที่เพิ่งเดินมาสมทบ เพื่อช่วยสาวเจ้ายกลังใส่สุรา
