ตอนที่ 11
ผีมือใหม่
เมื่อชายหนุ่มล่องลอยมาถึง ใบหน้าของหญิงสาวยังคุดคู้อยู่ในซอกขา เสียงสะอื้นน่าสงสารของรั่วหรันดังก้องไปทั่วบริเวณรอบข้าง ซึ่งเซียวหนิวคิดว่านางตายมาแล้วกว่าครึ่งวันคงจะทำอะไรไม่ถูกสินะ ถึงได้เอาแต่ร่ำไห้หลั่งน้ำตา
ใช่แล้ว นางต้องกลัวมากแน่ๆ ชายหนุ่มคิดในใจ ก่อนใช้สายตากลอกกลิ้ง นึกคำโกหกที่เตรียมมาถามอีกฝ่ายออกไปว่า
“เอ๊ะ! นี่มันสาวน้อยที่ไหนนั่งร้องไห้อยู่บนใบบัว”
เอ่ยพลางใช้ปลายนิ้วมือของตนเองเชยคางอีกฝ่ายขึ้น รั่วหรันสะดุ้งเล็กน้อยเพราะไม่คาดคิดว่าจะพบผู้อื่น
แต่นี่เป็นเสียงแรกที่ได้ยินนับตั้งแต่จมน้ำ หญิงสาวจึงดีใจมากรีบมองดูว่าผู้ที่เรียกตนคือใคร
“ฮือ ฮือ คุณชาย ท่านเป็นผีเหมือนกันหรือเจ้าคะ?”
รั่วหรันลุกขึ้นปัดแขนเสื้อสองสามทีก็ย่อกายคารวะเขา
พลางขบคิด “เขาคงจะเป็นผีเหมือนตนเองสินะ” ไม่เช่นนั้นจะมองเห็นนางได้ยังไง
“…”
เนื่องจากเวลาผ่านมาหลายเดือน อีกทั้ง
