ตอนที่ 12
มันมีอีกหนึ่งวิธี
แสงสลัวจากไข่มุกเม็ดใหญ่กระทบถูกผิวกาย อาจจะเป็นเพราะตกน้ำตาย รั่วหรันจึงอยู่ในสภาพอาภรณ์สวมใส่เปียกชื้น นางไม่รู้ตัวสักนิดระหว่างที่คุยกับท่านเทพดอกบัว เขานะเอาแต่จ้องนางด้วยนัยน์ตาหื่นกระหาย
ก็ชุดนางแนบเนื้อจนเห็นส่วนโค้งส่วนเว้าและจุดสงวน เซียวหนิวตั้งใจขโมยความหอมไหนเลยไม่มอง
“วิถีชีวิตหลังความตายต้องละทิ้งกิเลส ตอนนี้เจ้ากับข้าล้วนเหลือแต่เนื้อแท้ ไม่ต้องเขินอายไป”
พอนางทอดสายตาไป เขาก็ไม่แม้แต่จะสนใจหันมามองนางสักนิด เขาจิบน้ำชาพร้อมกับทานของว่างเลียริมฝีปากอ้อยอิ่ง จนรั่วหรันอดมิได้ต้องขบคิด
“บาปกรรม บาปกรรม ข้าไฉนถึงเป็นคนบาปเช่นนี้ เทียบกับจิตใจบริสุทธิ์ของท่านเทพ ข้านับเป็นผีบาปหนายิ่งนัก”
“…”
ในที่สุดหญิงสาวก็นั่งลงบนเก้าอี้ฝั่งตรงข้ามชายหนุ่ม นางมองดูของว่างบนจานอย่างสนอกสนใจ
“ไม่ต้องสงสัย ปกติวิญญาณอย่างพวกเจ้าดื่มกินไม่ได้ แต่ข้าเป็นเทพย่
