| แพรรุ้ง |
“แพรรุ้ง…ใจลอยคิดถึงแฟนอยู่เหรอ ผมเรียกคุณสามรอบแล้วนะ”
ฉันสะดุ้งวาบ ใจลอยไปไหนต่อไหนแล้วเนี่ย!?
“แพรรุ้ง คุณคิดไรอยู่ หน้าคุณแดงยิ่งกว่าสีรถคันข้างหน้าแล้วมั้งน่ะ”
“ปะ…เปล่าค่ะ ฉันไม่ได้คิดอะไรเกี่ยวกับเรื่องคืนนั้นเลยนะ”
“หืม…ผมยังไม่ได้พูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องคืนนั้นสักนิดเลยนะ นี่คุณกำลังคิดอะไรอยู่แน่ๆ ใช่มั้ย”
“ปะ...เปล่านะคะ” ฉันพูดปฏิเสธเขาไป ก่อนที่ฉันจะเฉไฉเอาเรื่องงานขึ้นมาพูดกลบเกลื่อน และไม่นานคุณพาริสก็พาฉันขับรถมาถึงร้านอาหารไทยที่เรามากินกันเมื่อวาน เพื่อมาเจอกับคุณ ‘ภพธร’ เพื่อนคนนั้นที่เขาเกริ่นไว้ก่อนหน้า
“ภพ นี่แฟนกู แพรรุ้ง”
“แพรรุ้ง นี่ภพ เพื่อนริสเอง”
เดี๋ยว…สต็อป ขอหยุดเวลาไว้สักแป๊บ อะไรคือการแทนตัวเองว่าริส บ้าหน่า…ฉันไม่ได้หูเพี้ยนใช่ไหม ฟังแล้วมันจั๊กจี้ชอบกล แล้วคุณพาริสไม่ได้เตี๊ยมอะไรไว้ก่อนเลย แบบนี้ฉันต้องทำไง ตามน้ำไปใช่ไหม
“สวัสดีค่ะคุ
