“ผมทำแบบนั้นไม่ได้หรอก” พาริสตอบกลับเธอไป ก่อนใช้นิ้วโป้งเคล้นคลึงจุดอ่อนไหวด้านนอกต่อ
“ทะ…ทำไมคะ แพรอยาก คุณก็เห็นว่าน้ำนั่นมันไหลออกมาไม่หยุด”
“ผมจะมีอะไรเฉพาะกับคนที่ผมคบด้วยเท่านั้น” พาริสหยั่งเชิงหญิงสาวตรงหน้า ในขณะที่นิ้วของเขาเพิ่มน้ำหนักแรงขึ้น จนแผ่นหลังของแพรรุ้งยกขึ้นจากที่นอน บั้นท้ายกับสะโพกพลิ้วไหวไปตามแรงคลึง พร้อมกับสองมือที่จิกรั้งผ้าปูเตียงแน่นจนยับย่น
“เอาไงดีครับแพร”
หญิงสาวไม่ตอบอะไร ไม่แน่ใจว่าเป็นเพราะเสียวจนตอบออกมาไม่เป็นคำ หรือเพราะไม่แน่ใจในคำตอบกันแน่ พาริสจึงเร่งเร้าคำตอบด้วยการขยับตัวเองมาอยู่ตรงกลางหว่างขา กดสองขาของเธออ้าออกกว้าง แล้วจับเอาแก่นกายขนาดไม่ธรรมดาของเขา ถูครูดไปตามกลีบดอกไม้สีพีชอันชุ่มฉ่ำไปด้วยน้ำหวานที่ไหลเลี้ยงออกมาไม่หยุด
“คุณพาริส ยะ…อย่าแกล้งแพรสิคะ สัญญากับแพรก่อนได้มั้ย ว่าจะไม่ทำให้แพรเจ็บ คุณเป็นผู้ชายคนแรกของแพรนะ”
พาริสยังคงถู
