เขาหัวเราะหึหึ ขณะที่หล่อนหน้าแดงก่ำด้วยความขัดเขิน ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าราฟาลจอมเลือดเย็นเวลาอยู่บนเตียงกับหล่อนจะไม่ผิดจากเด็กน้อยแสนเอาแต่ใจแบบนี้ แล้วหล่อนจะไปขัดใจเขาได้ยังไงกันล่ะ ในเมื่ออยากได้ อยากกิน อยากดูด ก็ตามสบาย... หล่อนไม่ขัดข้องอยู่แล้ว เพราะสิ่งที่ได้รับตอบกลับมานั้นมันแสนมหัศจรรย์ยิ่งนัก และมันก็ทำให้หล่อนสุขสมเหลือเกิน
“แล้วพรุ่งนี้จะไปทำงานไหวหรือคะ”
“ใครว่าจะไปกันล่ะ ฉันลาพักร้อน เพื่ออยู่กับเธอโดยเฉพาะเลยแหละ”
“อย่างนี้รดาก็ช้ำแย่สิคะ...” สาวน้อยแกล้งเย้าเสียงสูงลิบ ราฟาลหัวเราะร่วนออกมา
“ไม่รู้ว่าช้ำหรือเปล่า รู้แต่ว่าเธอไม่ได้ก้าวลงจากเตียงอย่างแน่นอน...”
และราฟาลก็ขยับสะโพกเพรียวอีกครั้ง เนิบนาบเชื่องช้าในครั้งแรกๆ ก่อนจะถี่ระรัวซอยยิกในเวลาถัดมา รดารักษ์ดิ้นพล่านอยู่กับที่นอน มือบางขยี้ขยุ้มขยำผ้าปูเตียงจนมันแทบขาดติดมือมา กลีบปากอิ่มก็เผยอส่งเรียงร้องครวญครา
