หลังจากถูกราฟาลแบกขึ้นบ่าไปบนห้องนอนวันนั้น รดารักษ์ก็ไม่มีโอกาสกลับลงไปที่ห้องนอนเดิมของตัวเองอีกแม้แต่ครั้งเดียว ก็ขนาดแค่จะก้าวลงจากเตียงยังไม่มีเวลาเลย ราฟาลหยุดงานสามวันเต็มๆ เพื่อที่จะดื่มกินหล่อน ตั้งแต่เช้ายันค่ำยาวนานไปจนรุ่งเช้าของอีกวัน เขาตะกละตะกลามราวกับไม่เคยแตะต้องสตรีมาก่อน ร่างกายของหล่อนบอบช้ำ แสนระบมกับเซ็กซ์ยาวนานที่เต็มไปด้วยความหิวกระหายของพ่อคนตัวโต แต่หล่อนกลับมีความสุขราวกับขึ้นสวรรค์ทุกครั้งที่ราฟาลประกาศความเป็นเจ้าของในตัวของหล่อน
หล่อนกระซิบว่ารักราฟาลทุกครั้งยามที่อยู่ในอ้อมแขนของเขา หัวใจพองโตทุกครั้งที่เขายิ้มและจูบซับเหงื่อให้อย่างอ่อนโยน แม้จะไม่มีคำว่ารักเล็ดลอดออกมาจากปากของราฟาลเลยแม้แต่ครั้งเดียว แต่การกระทำของเขา วิธีที่เขาทำรักกับร่างกายของหล่อน มันก็ประกาศได้อย่างชัดเจนว่าราฟาลหลงใหลหล่อนมากมายเพียงใด แม้มันจะไม่ใช่ความรัก อาจจะเป็นแค่ความใคร่ของผ
