ซิดนีย์ออกจากห้องเรียนในเวลาบ่ายโมงตรง นัดกับร้านทำเล็บไว้ตอนบ่ายสาม เธอคิดว่าจะไปหาอะไรกินที่ห้างก่อนค่อยไปที่ร้าน ส่วนลายเล็บที่เลือกไว้ก็เป็นลายคุณนกแบบรอยสักกลางอกของแฟนหนุ่ม
หัวใจของเธอรู้สึกคิดถึงเขาเป็นพิเศษ คิดถึงแบบไม่มีสาเหตุ และอยากรีบกลับไปหา
“ซิดนีย์”
เจ้าของชื่อหันไปมองคนที่ดักรอและเรียกเธอจากด้านหลัง ยัยกุ้งจิ๋วที่ไม่ยอมให้ความร่วมมือเมื่อเช้าเดินหน้าจ๋องเข้ามาหา
ถ้าไม่เห็นว่าชอบทำตัวหงอยๆ เหมือนมิรินเพื่อนสนิทเธอจนรู้สึกสงสาร ซิดนีย์คงไม่แม้แต่จะเสียเวลาคุยด้วยอีก
รำคาญ
“มีอะไร ฉันรีบ”
“ระ เราเปลี่ยนใจแล้ว ซิดนีย์ช่วยเราได้ไหม?”
“ให้ฉันช่วยอะไรเธอ~” คนตัวเล็กหัวเราะเหอะออกมาแล้วส่ายหน้า มือบางเท้าเอวมองอีกฝ่ายอย่างรำคาญ “จะหลอกฉันไปฆ่าหรือเปล่า ไม่แน่นะเธออาจจะให้ความร่วมมือกับอาจารย์อยู่ก็ได้”
“มะ ไม่ใช่นะ!” เอยเอยปรี่เข้ามาคว้ามือเธอไปกุม แน่นอนว่าคนถือตัวชักมือห
