(คำเตือน : เนื้อหาในตอนนี้มีการใช้ความรุนแรง/ ฉากการฆาตกรรม)
กันภัยคอยอยู่กับคนตัวเล็กกระทั่งซิดนีย์ผล็อยหลับไปด้วยฤทธิ์ยาแก้ปวด เสื้อสูทที่ถอดพาดพนักเก้าอี้จึงถูกหยิบขึ้นมาสวมก่อนจะปิดประตูออกจากห้องนอนของเธอเพื่อไปสะสางเรื่องที่ค้างคาเอาไว้
แต่เพียงแค่รองเท้าหนังสีดำแตะลงสู่พื้นชั้นล่าง ก็พบว่าทั้งนายใหญ่และเจ้านายของตนเองกำลังนั่งรออยู่ก่อนแล้ว
“ซิดนีย์เป็นไงบ้าง?”
ไม่คิดว่าคำถามนี้ออกมาจากออสโล พี่ชายที่ทำตัวเป็นไม้เบื่อไม้เมากับแฟนสาวของเขามาตั้งแต่เด็ก
“คุณหนูหลับไปแล้วครับ”
“นอนผวาหรือหรือเปล่า?” มาเฟียใหญ่ถามอาการลูกสาวด้วยความกังวล
ในหัวของท่านคงเตรียมรับมือในกรณีที่เธอผ่านความทรงจำเลวร้ายที่เจอมาไม่ได้
บอดีการ์ดหนุ่มส่ายหน้าแทนคำตอบ ซึ่งนั่นทำให้ทั้งคู่ผ่อนปรนลมหายใจออกมาอย่างพร้อมเพรียงกัน คนที่ได้เห็นอะไรแบบนี้อดก้มหน้าอมยิ้มไม่ได้ เขารู้อยู่เต็มอกมาตลอดว่าซิดนีย์คือหัว
