ซิดนีย์เพียงแค่ถูกพาไปทำแผลบริเวณศีรษะและปล่อยกลับบ้าน เนื่องจากแพทย์วินิจฉัยแล้วว่าเธอบาดเจ็บแค่ภายนอกเท่านั้น อาการศีรษะแตกเกิดจากมุมคมของกล่องคุกกี้กระแทกเข้ากับศีรษะพอดิบพอดี
นังเอยเอยมันปาแม่นอย่างกับจับวาง!
แต่ถึงอย่างนั้นแพทย์ก็สั่งให้เฝ้าระวังยี่สิบสี่ชั่วโมงแรก หากมีอาการผิดปกติให้รีบกลับมาพบแพทย์ทันที
“พี่กัน ซิดนีย์อยากกลับเพนท์เฮาส์” คนตัวเล็กนั่งงอแงอยู่บนตักแกร่ง เมื่อเห็นว่าเส้นทางที่แฟนหนุ่มพามาคือทางกลับบ้าน ไม่ใช่เส้นทางไปยังเพนท์เฮาส์
“นายใหญ่ให้เราไปหาท่านครับ” เรื่องใหญ่ขนาดนี้ปิดไว้คงไม่ได้
อีกทั้งแผลบนศีรษะก็ยังเป็นหลักฐานมัดตัว
“กลัวป๊าตี”
“ตอนทำไม่คิด” เขาเผลอดุเสียงเข้มใส่จนอีกคนก้มหน้างุดซบอก ก่อนจะค่อยๆ ผ่อนปรนลมหายใจออกมาอย่างโล่งอกในภายหลัง “อย่าทำแบบนี้อีกได้ไหมครับ บอกผม...ถ้ายังเห็นผมเป็นแฟน”
ริมฝีปากอุ่นจูบลงที่กลางกระหม่อมเธอด้วยความห่วงใย ในตอนที
