การใช้ชีวิตแบบสี่คนพ่อแม่ลูกยังคงดำเนินต่อเนื่อง กระทั่งจัสตินอายุได้สองขวบ ตอนนี้จีนี่และจาฟาร์เริ่มเข้าเรียนชั้นประถมและอนุบาลแล้ว แต่ความซนของลูกๆ ไม่ได้ลดน้อยลงแม้แต่น้อย ซิดนีย์ซึ่งตั้งใจว่าจะทำงานของครอบครัวและเลี้ยงลูกไปด้วยก็จัดสรรเวลาลำบาก
ก็มีลูกตั้งสามคนนี่นา แถมแต่ละคนก็แสบๆ กันทั้งนั้น
“ป๊ามั่นใจนะคะ ว่าจะเลี้ยงเจ้าแสบไหว” ซิดนีย์ถามบิดาซ้ำหลังจากท่านบุกมาหาถึงบ้านพร้อมกับบอกว่าจะพาหลานๆ ยกโขยงกันไปเขาใหญ่ “จัสตินเพิ่งสองขวบ ซิดนีย์กลัวลูกร้องไห้หาซิดนีย์กับพี่กันตอนกลางดึก”
“ซิดนีย์ไม่ไว้ใจป๊า?” รอยยิ้มและสีหน้าของท่านมองมายังเธอด้วยความขบขัน “ซิดนีย์รู้หรือเปล่า ว่าตอนป๊าเคยเลี้ยงเด็กที่ดื้อกว่าหลานทั้งสามคนมาแล้ว”
นิ้วของท่านชี้มายังเธอที่นั่งทำหน้ากังวล นั่นทำให้คนเป็นลูกทำหน้างอลุกจากเก้าอี้มานั่งพื้นซบหน้าลงกับตักแกร่งของบิดา
“ตอนนี้ซิดนีย์ไม่ดื้อแล้วนะ”
“ใช่หรือเป
