ซิดนีย์จัดการจองห้องพักชั้นบนสุดของโรงแรมตอนเองเอาไว้ตั้งแต่ส่งลูกๆ ขึ้นรถตู้ของบิดา
ห้องพักหรูใจกลางกรุง พร้อมกับเตรียมมื้อดินเนอร์สุดโรแมนติกชมบรรยากาศริมแม่น้ำเจ้าพระยาอย่างเป็นส่วนตัว เสียงดนตรีบรรเลงคลอเคล้าสร้างบรรยากาศหวานชื่นช่วยให้มื้อค่ำผ่านไปได้อย่างราบรื่น
จากนั้นทั้งสองก็มานอนกอดก่ายกันที่เตียงหวายริมสระน้ำที่อยู่ภายในห้องพักส่วนตัว ร่างเล็กๆ นอนซุกอกหาไออุ่นของสามี ตามองวิวเวลากลางคืนจากมุมสูงส่วนมือก็ถือแก้วไวน์รสเลิศจิบผ่อนคลายอารมณ์เป็นระยะ
“ไม่ได้นอนเงียบๆ แบบนี้มานานแล้ว” เสียงหวานบ่นพึมพำกับสามี
ไม่ใช่ว่าที่บ้านไม่มีเวลาสร้างความโรแมนติก ทั้งเทียนหอมสร้างบรรยากาศ ทั้งชุดนอนเซ็กซีถูกงัดมาใช้ไม่รู้กี่รอบ แต่ทุกครั้งที่เสาเข็มใหญ่ๆ กับลงจะได้ปักลงดินชุ่มฉ่ำของเธอจะต้องมีเสียง ‘หม่ามี้ขา~ ปะป๊าขา~’ มาคอยขัดจังหวะทุกครั้ง
ซิดนีย์ไม่เคยมองลูกเป็นภาระ แต่มันก็ต้องมีบ้างที
