“ช้าๆนะครับที่รัก เดี๋ยวจุก” เพียงขวัญใช้กำปั้นน้อยทุบที่บ่ากว้างแรงๆ ก่อนจะใช้สองแขนเรียวโอบรอบลำคอหนา ซุกหน้าลงกับซอกคอนั้น เลี่ยงการสบสายตากับพ่อครัว
จอมหื่น
“ขยับหน่อยนะขวัญ ผมกำลังจะขาดใจ”
“คุณเหม” เพียงขวัญครางเรียกจมบงการแผ่วพร่า เธอเริ่มขยับช้าๆ มือใหญ่ลูบล้วงผ่านเสื้อยืดสีสวยเข้าไปกอบกุมเต้าทรวงอวบอิ่มทั้งสองข้าง เหมันต์ปล่อยให้เธอเป็นผู้ควบคุมจังหวะเอง ปลดปล่อยอารมณ์ร้อนแรงให้เธอเป็นผู้นำพาไป ไม่ว่าจะพาขึ้นสวรรค์ลงนรกก็เขาก็ยินดี
“อา...ขวัญจ๋า ดีเหลือเกิน” เพียงขวัญขยับโยกช้า เสียดสีความอ่อนนุ่มกับความแข็งกร้าวรุ่มร้อน บดเบียดขยี้อย่างที่ตัวเองต้องการ สะโพกสวยกดลงแนบแน่นหมุนวนเนิบนาบ จนคนใจร้อนต้องเอ่ยปากเตือน
“ขวัญครับ แรงๆสิครับ โอย...ผมกำลังจะขาดใจตายเพราะคุณ” เมื่อคำอ้อนวอนไม่ได้ทำให้หญิงสาวผู้กำลังละเลียดเอาความหวามซ่านจากจุดกึ่งกลางกายเร่งจังหวะขึ้นเลย เหมันต์จึงตะปบสะ
