“ขอบคุณมากเลยนะครับ เรื่องคืนก่อนที่ช่วยเหลือผม ไม่อย่างนั้นคงแย่แน่ๆ”
“แก้วยังเด็กนะคุณดิน ยังมีอนาคตอีกไกล ผมไม่อยากให้แก้วถูกชาวบ้านนินทา”
ในฐานะที่เหมันต์อายุมากกว่า และเอ็นดูแก้วใจเหมือนน้องสาวคนหนึ่ง เขาจึงเอ่ยปากเตือนชายหนุ่มรุ่นน้องด้วยความหวังดี
“ผมไม่ทำแบบนั้นแล้วล่ะครับ ผมรักแก้วจริงๆ รักแล้วก็ต้องรอได้ ถึงแม้จะทรมานแค่ไหนก็ตาม” บดินทร์ตบบ่าแกร่งของชายหนุ่มรุ่นน้องอย่างให้กำลังใจ
เมื่อพิธีเปิดงานรำวงโบราณเริ่มขึ้น หนุ่มน้อยหนุ่มใหญ่ต่างจับจองนางรำที่ตนเองหมายตาไว้ และแน่นอนสาวรำวงที่มีสามีขี้หวงถูกห้อมล้อมจากผู้ชายหลายคน เหมันต์เดินดุ่มเข้าไปหาแสดงความเป็นเจ้าของทันที ร่างสูงใหญ่กว่าทุกคนทำให้หนุ่มน้อยมองแหยงๆ หนุ่มใหญ่ก็ถอดใจเพราะรู้ดีว่าเหมันต์คือเจ้าของตัวจริง
“คุณเหมน่ะ อายคนอื่นเค้านะคะ ดูซิ ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ขวัญเลย” เพียงขวัญรำไปบ่นไป เหมันต์รำเก้ๆกังๆซ้อนอยู่ด้
