“มานอนกันเถอะเมียจ๋า พรุ่งนี้เราต้องตื่นแต่เช้านะคะ” นิธิกวักมือเรียกเมียตัวน้อยที่กระเถิบไปจนสุดขอบเตียงอีกข้าง เพียงฟ้ามองเขาด้วยสายตาไม่ไว้ใจ
“ลุงนิจะไม่ทำแบบนั้นจนกว่าจะถึงเวลาที่เราตกลงกันไว้ แต่ยังไงเราก็ต้องนอน
ด้วยกัน เพราะลุงนิจะต้องคุยกับลูกในท้องของฟ้า และอีกอย่างฟ้าจะได้คุ้นเคยกับลุงนิ
พอถึงเวลาเอา...จริง จะได้ไม่ตื่นเต้นไงคะ” เพียงฟ้าผงะแทบตกเตียงตอนที่เขาเน้นหนักตรงคำว่าเอา...จริง นิธิหัวหัวเราะในลำคอกับท่าทางของเมียตัวน้อย
“มาสิคะ ถ้าเด็กดื้อ ผู้ใหญ่จะไม่รักษาสัญญานะคะ” หนุ่มใหญ่เอนกายลงนอน
กางแขนออกแล้วตบเบาๆที่ต้นแขนของตน เป็นสัญญาณบอกให้รู้ว่าเธอควรจะนอนตรงไหน เพียงฟ้าค้อนวงเล็กให้แล้วค่อยๆคลานไปนอนหนุนต้นแขนกำยำตามความต้องการของคนตัวโต นิธิโอบรัดเอาร่างเล็กไว้ทันทีที่หญิงสาวแนบกายลงนอนเคียงข้าง
“ลุงนิห้ามลักหลับฟ้านะ” หญิงสาวอุบอิบบอกกับอกกว้าง
“เป็นความคิดที่ดี
