“ไม่อ้าวล่ะ ฮึกๆ คุณเหมรู้ไหม ขวัญกลัวมาตลอดเลย กลัวว่าถ้าคุณเหมรู้ความจริงแล้วคุณเหมจะเกลียดขวัญ คนขี้แกล้ง ขวัญอยากจะทุบคุณเหมแรงๆ อยากจะเลิกรักคุณเหมจริงๆ” มือน้อยปาดน้ำตาป้อยๆ สายตางอนของเพียงขวัญทำให้เหมันต์หัวเราะชอบใจ ยกมือขึ้นช่วยเช็ดน้ำตาให้อย่างเบามือ
“ไม่เอา...ไม่ให้เลิกรัก ผมขอโทษ ผมไม่ได้สนใจนี่ว่าขวัญจะเป็นลูกใคร ผมสนใจแค่ว่าคุณคือผู้หญิงที่ผมรัก เท่านี้ก็พอแล้ว” เพียงขวัญยิ้มทั้งน้ำตา ขยับตัวขึ้นไปนั่งบนตักแกร่ง ใช้สองแขนเรียวโอบรอบลำคอหนา แล้วยกตัวขึ้นพรมจูบไปทั่วใบหน้าหล่อเข้มซ้ำๆอยู่อย่างนั้น เหมันต์โอบกอดเอวคอดไว้หลวมๆ ชายหนุ่มหัวเราะออกมาอย่างพออกพอใจ จนกระทั่งหญิงสาวเลื่อนใบหน้าไปด้านข้าง ในระดับที่ริมฝีปากชิดใบหูเขา
“ขวัญไม่มีวันเลิกรักคุณเหม แล้วคุณเหมก็ห้ามเลิกรักขวัญด้วย” เหมันต์กอดร่างบางแน่นขึ้น หอมแก้มเนียมที่อยู่ชิดจมูกฟอดใหญ่
“ใครเขาจะเลิกรักเมียได้เล่า ผม
