“นะคะ” เสียงหวานออดอ้อน
“มันอาจจะต้องมีข้อแลกเปลี่ยน” ดวงตาคู่งามกลอกขึ้นมองบนอย่างคนรู้ทัน
“หรือจะไม่ไป” คนเป็นต่อถามชิดใบหูเล็ก ก่อนจะขบเม้มเบาๆ เพียงฟ้าเบี่ยงหนี แล้วหันกลับมามองหน้าสามี ใบหน้างามงอง้ำเล็กน้อย
“ก็ได้ค่ะ ตาแก่จอมหื่น” นิธิหัวเราะเบาๆ
“ส่งลูกมาเถอะค่ะ เดี๋ยวลุงนิเอาไปลงเปลเอง ฟ้าไปเตรียมตัวทานข้าวเถอะ” คุณ
แม่ยังสาวส่งลูกที่นอนหลับปุ๋ยอยู่ในอ้อมกอดให้สามี
“ขอบคุณค่ะ” หญิงสาวนั่งยิ้มมองดูหนุ่มใหญ่ผู้นำของครอบครัว อุ้มลูกไปวางลงในเปลอย่างทะนุถนอม เขาเป็นผู้ชายใจดี เป็นตาแก่ที่รักเธอกับลูกสุดหัวใจ เป็นคนที่ตามใจเมียทุกอย่าง และที่สำคัญเป็นคนที่เธอรัก รักอย่างทีไม่เคยคิดว่าจะรักได้ขนาดนี้ ริมฝีปากบางคลี่ยิ้ม เท้าเล็กเดินเข้าไปซ้อนหลังสามีที่ยืดตัวขึ้นยืนตรงหลังจากวางลูกสาวลงในเปลเรียบร้อยแล้ว
“ลุงนิ” วงแขนเรียววาดแขนโอบรัดเอาร่างใหญ่จากด้านหลัง ซบใบหน้ากับแผ่นหลังกว้าง
