เริ่มต้นใหม่...

ลานจอดเครื่องบินเจ็ตส่วนตัว... สายลมพัดความหนาวเย็นปะทะผิวทว่าความหนาวเหน็บนั้นกลับสู้ความรู้สึกใจหายของคนที่กำลังจะจากลากันไม่ได้เลยแม้แต่น้อย “พี่ริว... ฮึก... ไปด้วยกันไม่ได้เหรอ” ฮานะโผเข้ากอดเอวหนาของคนเป็นพี่ชายแน่น ใบหน้าหวานซุกอยู่กับแผงอกกว้างสะอื้นไห้ตัวโยน เพิ่งได้สัมผัสถึงความรักความอบอุ่นจากพี่ชายร่วมสายเลือดได้เพียงไม่นาน ก็ต้องมาเจอเรื่องคอขาดบาดตาย และตอนนี้... พวกเขากำลังจะต้องแยกจากกันอีกแล้ว ฝ่ามือหนาลูบกลุ่มผมนุ่มน้องสาวอย่างอ่อนโยน นัยน์ตาคมกริบทอประกายความรักและเอ็นดูอย่างสุดหัวใจ “พี่ไม่ได้ไปรบสักหน่อยฮานะ... พี่แค่ต้องอยู่จัดการกวาดล้างพวกหนอนบ่อนไส้ที่มันแฝงตัวอยู่ในเครือข่ายของพี่ให้สิ้นซากต่” ริวอิจิอธิบายเสียงนุ่ม ดันไหล่บางออกเบาๆ เพื่อสบตากับน้องสาว “ถ้าพี่ไม่ถอนรากถอนโคนพวกมันให้หมด หนูกับคาร์ลก็อาจจะตกอยู่ในอันตรายอีก พี่จะไม่มีวันยอมให้เรื่องแบบเมื่อค