ปัง!!!!
“พี่เควิน!!”
ฮานะกรีดร้องสุดเสียง หญิงสาวหลับตาปี๋สองแขนกอดร่างลูกชายตัวน้อยไว้แน่นจนแทบจมอก ร่างกายสั่นสะท้านเมื่อรับรู้ถึงแรงกระแทกหนักอึ้งของร่างสูงใหญ่ที่โถมทับลงมาปกป้องเธอและลูกไว้
ลมหายใจหญิงสาวสะดุดขาดห้วง หัวใจดวงน้อยร่วงหล่นลงไปอยู่ที่ตาตุ่มแตกสลายไม่มีชิ้นดี ความหวาดกลัวกัดกินเข้าไปถึงขั้วหัวใจ
“มะ... ไม่นะ... พี่เควิน ฮึก... อย่าทิ้งหนูไป...”
เสียงหวานสั่นเครือสะอื้นไห้ปานจะขาดใจ สองมือเล็กสั่นเทากอดรัดแผ่นหลังกว้าง น้ำตาไหลพรั่งพรูอาบสองแก้ม
ทว่า... น้ำหนักของคนที่ทาบทับอยู่กลับไม่ได้ร่วงหล่นลงมาอย่างที่คิด
“พี่ไม่เป็นไร... ฮานะ... พี่ไม่เป็นไร ลืมตาสิคนดี”
เสียงทุ้มแหบพร่าที่คุ้นเคยดังขึ้นข้างใบหู หญิงสาวค่อยๆ ลืมตาขึ้นมาด้วยความสั่นเทา ก่อนจะเบิกตากว้างเมื่อเห็นใบหน้าคมคายของสามี เควินพยุงร่างของเธอและลูกชายให้ลุกขึ้นช้าๆ
ภาพตรงหน้าทำเอาแทบหยุดหายใจ
ร่างหัว
