เวลาผ่านไป... เหล่าศิลปินตัวจิ๋วก็พากันนำทีมเอาภาพวาดผลงานชิ้นโบแดงของตัวเองมาอวดปู่และพ่อ
“ปู่ดูนี่สิฮะ! ไคล์วาดรูปปู่ดริฟท์รถสุดเท่!” ไคล์ยื่นภาพวาดให้ปู่ดูหน้าตาตื่นเต้น
“โคลินวาดรูปปู่ยิงปืนด้วย!” โคลินอวดผลงานบ้าง
“คาร์ลวาดรูปคุณปู่สอนคาร์ลต่อสู้ครับ...” คาร์ลยิ้มบางยื่นภาพวาดให้คุณปู่
“เคธี่วาดรูปครอบครัว มีครบทุกคนเลยค่า” เคธี่ชี้นิ้วบอกพ่อหน้าตาภูมิใจ
เทียนอี้และเควินไล่ดูภาพวาดครอบครัวของเด็กๆ ทีละคนด้วยความรักความเอ็นดู... ภาพวาดครอบครัวที่มีครบทุกคน มีเสียงหัวเราะ มีรอยยิ้ม... มันคือความสมบูรณ์แบบที่เกิดจากความรัก
ทว่า... สายตาของเควินกลับมาสะดุดตาอยู่ที่ภาพวาดครอบครัวของไคล์ ...ภาพวาดครอบครัวที่มีครบทุกคนมีหม่ามี้ฮานะ มีคาร์ล มีโคลิน มีคาร่า มีเจ่เจ๊เคธี่ มีพี่ไคลีย์ มีปู่เทียนอี้ คุณแม่ลูกพีช ย่าแคร์... แต่กลับไม่มีรูปหลงไคเหรินผู้เป็นป๊าเลย! มีแต่รูปนกเพนกวินปากแดง ตัวใ
