หลายเดือนผ่านไป...
วันนี้เป็นวันหยุดสุดสัปดาห์ที่ผู้ใหญ่ในบ้านมีภารกิจรัดตัว เทียนอี้และเควินต้องไปประชุมด่วนกับบอร์ดบริหาร ฮานะ ลูกพีช และมาดามแคร์พาน้องเล็กอย่างคาร่าออกไปชอปปิ้งที่ห้างสรรพสินค้า
ทิ้งให้เด็กๆ ห้าคน... คาร์ล เคธี่ ไคล์ โคลิน และไคลีย์ นั่งเล่นกันอยู่ที่ห้องเด็กเล่น โดยมีบอดี้การ์ดคุมเข้มอยู่รอบนอกคฤหาสน์
“พี่คาร์ลฮะ! ทำไมจุดสีแดงๆ ในไอแพดของพี่คาร์ลมันขยับเข้ามาในรั้วบ้านเรา” โคลินที่ชะโงกหน้าไปดูหน้าจอไอแพดบนตักพี่ชาย ชี้มือถามด้วยความสงสัย
“ชู่ว...” คาร์ลยกนิ้วชี้แตะริมฝีปาก นัยน์ตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นจดจ้องหน้าจอที่เชื่อมต่อกับกล้องวงจรปิดรอบคฤหาสน์อย่างใจจดใจจ่อ
เด็กชายวัยหกขวบกวาดสายตามองภาพชายฉกรรจ์ชุดดำสามคน ที่แอบย่องเข้ามาทางประตูด้านหลังคฤหาสน์ โดยที่บอดี้การ์ดด้านนอกถูกลอบวางยาสลบไปแล้วสองคน
“มีโจรแอบเข้าบ้านเรา” คาร์ลเอ่ยเสียงเรียบนิ่ง แตกต่างจากเด็กทั่ว
