" กลับมาดูแลงานช่วยพี่เขาได้มั้ยลูก "
" … " ฉันคิดไม่ผิดจริงๆ ไม่ผิดแม้แต่น้อยเลย
ชีวิตพวกเขามีแต่งานและเงิน ไม่มีความใส่ใจความเห็นใจคนอื่นเลยสักนิด
" ป๊าแค่อยากให้หนูกับมาอยู่บ้านเรา " ฉันหันไปมองทางอื่นฟังป๊าพูด
" คนของป๊าก็เยอะอีกอย่างหน่าไปไม่ได้จบบริหาร.. "
" หนูไม่อยากกลับมาเหรอลูก " ฉันชะงักไปทันทีพอป๊าพูดดัก
" … "
" มาช่วยป๊าสักเดือนสองเดือนได้มั้ย ป๊ายังทำงานตอนนี้ไม่ได้ "
" ป๊าเป็นอะไรคะ " ตอนแรกฉันคิดว่าไข้ธรรมดาซะอีก
" ป๊าต้องผ่าตัดเนื้องอก " ฉันน้ำตาแทบล่วงเมื่อรู้ว่าป๊าเป็นเนื้องอก
" ปะ..ป๊าเป็นหนักมั้ยคะ " ฉันถามป๊าเสียงสั่น
" ระยะที่2ป๊าพึ่งรู้ตัว หนูกลับมาได้มั้ยลูก " ป๊าจับมือฉันไว้แล้วมองหน้ารอความหวัง
" ….ค่ะ " สุดท้ายฉันก็ต้องกลับมาช่วยพวกเขาอยู่ดี
" ขอบใจนะลูก หนูเปลี่ยนไปเยอะเลยนะ " ป๊ามองตามตัวฉันที่มีรอยสักเต็มไปหมด
" กาลเวลาเปลี่ยนคนก็เปลี่ยนค่ะ
