ตอนที่ 9: พี่ครับ

" ฮ่าๆๆๆๆ " จู่ๆทิวก็หัวเราะออกมาซะงั้น " ขำเxี้ยไรของมึง " พี่ยักษ์จะเข้าไปผลักทิวอีกแต่ฉันดึงเขาไว้เอะอะๆทำร้ายคนอื่นตลอดเลย " พี่เนี่ยขี้ตู่จังเลยนะครับ เมื่อกี๊พี่หน่าก็บอกอยู่ว่าไม่มีแฟน ผมว่านะพี่กลับไปนอนดีกว่านะครับก่อนจะมามโนใส่คนอื่นแบบนี้ " " ไอ้สัส!!! " ตุ๊บ!!! หมัดหนักๆถูกกระทบลงที่หน้าของทิวจนล้มลงพี่ยักษ์เข้าไปต่อยทิวอีกหลายหมัดทิวถีบพี่ยักษ์ออกแล้วต่อยพี่ยักษ์คืน เหตุการ์ณมันวุ่นวายไปหมดฉันไปแยกทิวออกส่วนพี่กรก็วิ่งเข้ามาแยกพี่ยักษ์ออกเลือดที่ปากของพี่ทิวมันเยอะกว่าพี่ยักษ์เห็นๆ " มึงปล่อยกูไอ้กร กูจะเอาเลือดหัวมันมาล้างตีนกู " พี่ยักษ์ดิ้นอย่างแรงแต่พี่กรล็อคแขนเขาไว้แน่นเช่นกัน " ถุ้ย! แรงมีแค่นี้เองเหรอครับ " โถ่ววววน้องทิวของพี่ทำปากดีแบบนี้น้องงง " มึงมาดิสัส! " พี่ยักษ์ดิ้นแรงๆอีกครั้งหน้าเขาแดงไปหมดเส้นเลือดข้างขมับก็ปูดขึ้นจนน่ากลัว " ทิวพี่ขอเหอะ กลับเหอะนะ " ฉันพยายามพูดชวนทิวให้กลับทิวมองฉันนิดนึงก่อนจะยกยิ้มมุมปากให้พี่ยักษ์ " ...ไปก่อนนะครับพี่ พอดีพี่หน่า..ชวนผมกลับแล้ว " ตอนแรกก็ไม่อยากให้โดนต่อยหรอกตอนนี้ปล่อยให้มันโดนต่อยอีกได้มั้ยวะ " เชี่ย!!! แม่ง!!! ไอ้กรมึงปล่อยกูดิวะ ไอ้สัสกร!!! " พี่ยักษ์ดิ้นแรงกว่าเก่าอารมณ์โมโหน่าจะเพิ่มขึ้นอีกเท่าตัว ไม่ได้การละพาทิวหนีก่อน " ทิวไปเหอะ พี่กรหน่าฝากด้วยนะ " ฉันลากทิวออกมาแล้วหันไปพูดกับพี่กร ให้ตายเหอะนี่มันวันไรฟร่ะะะ " เจ็บมั้ยเด็กปากดี " เดินมาไกลพอสมควร ฉันก็เดินนำหน้าทิวแล้วมองแผลที่ปากเขามันแตกเยอะมากๆตอนนี้ออกช้ำๆแล้วด้วย " เจ็บสิครับ มือพี่เขาหนักชะมัดเลยแค่แกล้งเล่นเอง " ทิวบ่นแล้วทำม่าโอดโอย " เดี๋ยวไปซื้อของมาทำแผลให้ " ฉันเห็นร้านค้าข้างหน้าพอดีอีกนิดก็ถึงคอนโดแล้วด้วยแต่จะให้ขึ้นคอนโดมันก็ยังไงๆอยู่ " ไม่ต้องซื้อหรอกพี่ " ทิวจับมือฉันไว้ ฉันไปมองก่อนจะชักมือกลับ " ทำไมอะไม่ทำแผลอ่อ " ฉันมองทิวงงๆ ไม่กลัวแผลอักเสบเหรอวะ " ห้องผมมี " เดี๋ยวๆๆๆชวนพี่ไปห้องคิดไรป่ะเนี่ย " ... " " อย่าทำหน้างั้นดิพี่ ผมไม่ได้จะพาพี่ไปทำมิดีมิร้ายนะ " ทิวพูดแล้วยิ้มให้ฉันหน่อยๆ " ห้องอยู่ไหนล่ะ " เช็คก่อนก็ได้วะเพื่อความแน่ใจ " คอนโดเดียวกับพี่แหละ " เอาจริง!!! คือไม่เคยเห็นทิวเลยเพราะปกติซื้อของในเซเว่นแค่ผ่านๆ " เห๊ย! ทำไมไม่เคยเห็นอะ " ฉันเกาหัวงงๆ " ผมพึ่งย้ายมาไม่นานเอง " ว่าแล้วไง " ...อืม..งั้นป่ะดิ " ฉันเดินนำทิวแต่ทิวมันก็้ดินมาตีคู่ฉัน เออเอาเหอะขี้เกียจเดินหนีแล้ว ห้องทิวอยู่ห่างจากฉันไม่กี่ชั้นเองแต่ห้องทิวมันดูใหญ่กว่าห้องอื่นอีกแหะ " ใหญ่มั้ยครัย " ทิวถามขณะที่เดินตามฉันมาด้านหลัง เดี๋ยวๆคำถามมันฟังพิกลๆวะ " ห้องอะใหญ่ " ฉันพูดแล้วชี้ไปรอบๆห้อง " ฮ่าๆๆผมก็หมายถึงห้องนี่ครับ พี่รอแปปนะผมไปเอาให้ " ทิวเดินเข้าห้องนอนตัวเองฉันเลยเดินสำรวจแถวที่โซฟากลางห้อง " หึๆ " ฉันถึงกับกลั้นขำไม่ไหวพอมองไปเจอรูปภาพทิวตอนเด็กๆกับพ่อแม่เขามั้งทำหน้าตาตลกชะมัด " พี่นี่ดื้อจัง แอบดูของผมเหรอ " ฉันหันไปมองทิวที่เดินออกมาพร้อมกล่องยา " ดื้ออะไรแค่ดูเอง " ฉันชูกรอบรูปให้ทิวดู " ผมน่ารักมั้ย " อื้อหืออออยากจะบรรยายว่าหน้าน้องตอนนี้มันน่ารักมากเลยเว้ยแก " ..อะ..เอากล่องมาได้แล้ว " ฉันต้องรีบเปลี่ยนเรื่องก่อนที่จะเขินไปมากกว่านี้ ไม่อยากจะนอกใจพี่ยักษ์ เอ๊ะ ไม่สิจะตัดใจแล้วหนิฉันก็ชอบคนอื่นได้อะสิ " แก้มแดงจังเลยนะครับ " ทิวเดินมาใกล้ๆฉันแล้วยื่นหน้ามาใกล้ๆห่างกันไม่กี่คืบเอง " ถะ..ถอยไปเลย " ฉันดันทิวออกแล้วแย่งกล่องยามานั่งที่โซฟา บ้าเอ๊ย เหมือนเดจาวูเลยเมื่อเช้าก็พี่ยักษ์ตอนนี้ก็ไอ้เด็กนี่ " พี่เหมือนเด็กชะมัดผมแกล้งนิดหน่อยๆก็เขินแล้ว " ทิวพูดแล้วทิ้งตัวลงนั่งข้างฉัน เออออกูเขินนน " หันหน้ามา " ฉันตั้งหน้าตั้งตาทำแผลให้ทิวเร็วๆจะได้กลับห้องสักที " โอ๊ะๆ ผมเจ็บ " ทิวจับมือฉันไว้แล้วทำท่าโอดโอย เชี่ย!!!!ฉากในหนังชัดๆ " ผมเจ็บนะครับพี่หน่า " ทิวทำหน้าอ้อนๆใส่ฉันแล้วยื่นหน้ามาใกล้ๆ " …. " ฉันมองหน้าคนตรงหน้าแล้วเม้มปากแน่น " …. " ทิวเลื่อนหน้ามาใกล้เรื่อยๆจนหน้าห่างกันแค่คืบ มือหนาจับกรอบหน้าฉันเอาไว้ข้างนึงริมฝีปากสีน้ำตาคล้ำก็ค่อยๆเลื่อนมาใกล้ริมฝีปากฉัน ตุ๊บ!!! โอ๊ย!!!! กำปั้นเล็กของฉันถูกปล่อยเต็มแรงไปที่เบ้าตาซ้ายของทิว " เห๊ย!! พะ..พี่..พี่ขอโทษ " ฉันเข้าไปดูทิวใกล้ๆ ฉิบ!!! " ซี๊ดดด หมัดพี่โคตรหนักเลย ฮ่าๆๆ " ทิวหันมามองฉันแต่มือยังกุมตาซ้ายไว้ยังมีหน้ามาหัวเราะอีก " พี่ขอโทษนะไหนขอดูหน่อย " ฉันดึงมือทิวออกแล้วดูเบ้าตาเขา ก็..ก็จะให้ทำไงเล่าเมื่อกี๊มันจะจูบฉันนะเห๊ยฉันไม่ผิดนะ " ไม่เป็นไรครับ ผมขอโทษนะที่เมื่อกี๊… " ทิวเอามือลูบๆตาตัวเองแล้วพูดกับฉัน " ชั่งเหอะ พี่กลับเลยแล้วกัน " ฉันหยิบกระเป๋าแล้วลุกขึ้น " อย่าพึ่งดิพี่ " ทิวจับมือฉันๆค่อยๆหันไปมองที่ข้อมือ " ขอโทษครับ ผมลืมตัว " แหมมมมลืมบ่อยนะพ่อคุณ ทิวปล่อยมือออกแล้วยิ้มแห้งๆให้ฉัน " มีอะไร ง่วงแล้ว " ฉันถามทิว " คืนนี้ไปกินข้าวกับผมนะ " ทิวพูดด้วยท่าทีเขินอาย " … " เอาไงดีวะ จริงๆอยากไปตื้ดกับมายมากกว่าแต่ก็หิวเพราะยังไม่ได้กินข้าวเย็นด้วย " ไปนะ นะครับๆๆๆ " ทิวเขย่าแขนฉันเหมือนเด็กขอของเล่น " อือๆๆ ไปก็ได้แต่กินเตี๋ยวนะ " ฉันพูดแล้วยิ้มให้ทิว " ครับ งั้น...ผมขอไลน์พี่หน่อยดิ " ฉิบ!!!โดนหลอกขอไลน์นี่หว่า เออๆเอาวะแค่ไลน์เอง เราแลกไลน์กันเสร็จสรรพฉันก็กลับห้องตัวเองแล้วอาบน้ำอาบท่าแต่งตัวสบายๆนอน 20:00 กริ๊งงงงงง!!! โทรศัพท์ฉันดังเหมือนเครื่องจะระเบิดจนฉันต้องลุกขึ้นมาดู ปรากฎว่ามันคือไลน์ของทิวที่โทรเข้ามา " ว่าไง " ฉันตอบด้วยน้ำเสียงที่ง่วงสุดชีวิต " ผมพร้อมแล้วครับพี่ตื่นยัง " ถามแปลกถ้าไม่ตื่นหมาที่ไหนตอบมึงงง " อืมๆเดี๋ยวไป รอที่เคาน์เตอร์เลย " ฉันวางสายแล้วลุกไปล้างหน้าก่อนจะแต่งหน้าอ่อนๆออกมา " รอนานป่ะ " ฉันถามทิวที่ยืนค้ำเคาน์เตอร์ " ไม่นานครับ โห พอพี่แต่งหน้าอ่อนๆพี่ดูเด็กลงนะเนี่ย " ทิวพูดแล้วยิ้มกว้างให้ จะดีใจที่มันชมหรือด่ามันดีวะ " ทำไม แต่งจีดแล้วแก่รึไง " ฉันเดินไปด้วยถามทิวไปด้วย " เปล่าครับๆ ก็แบบนี้น่ารักดีแต่งแบบจัดๆพี่ดูแรงๆอะ " " แล้วชอบแบบไหนมากกว่า " เอาล่ะไหนๆก็จะลองคุยละขอหยอดหน่อยเหอะ " ชอบแบบพี่ " อื้อหืออออเกินคาดดดด " หึๆ ปากหมา เอ๊ย ปากหวาน " ฉันตีแขนทิวไปทีนึงก่อนจะหัวเราะสมหน้าโดนหลอกด่า พอเดินถึงร้านก๋วยเตี๋ยวใกล้ๆฉันก็สั่งแล้วนั่งเล่นโทรศัพท์รอแต่รู้สึกว่าทิวมันมองฉันตลอดเวลาจนมันแปลกๆ " มองอะไรนักหนา " ฉันเงยไปถามทิวที่นั่งยิ้มอยู่ " มองแฟนในอนาคต " แหวะะะขอถุงทีจะอ้วก " โว๊ะ " ฉันปากบอกไม่ชอบแต่จริงๆแล้วชอบเว้ยยย " อันนี้อร่อยนะพี่ " ทิวคีบผักกวางตุ้งมาให้ฉันคือผักในถ้วยกูก็มีป่ะ " อร่อยก็กินเองดิ " ฉันคีบคืนทิวๆก็คีบมาคืนอีก ปัง!!! โต๊ะแทบฟักเมื่อมีบางคนเข้ามาทุบลงที่กลางโต๊ะ " พะ..พี่ยักษ์ " ฉิบหาย!!!พี่ยักษ์มา มาได้ไงวะ เห๊ยย " หึ! กูนั่งด้วย ป้า!เอาเส้นเล็กน้ำตกใส่ตีน!เยอะๆนะ " พี่ยักษ์หันไปสั่งป้าแล้วนั่งลงข้างฉันเบียดฉันจนแทบมุดกำแพง