ตอนที่ 8: น้องทิว

ตกเย็น ฉันหิ้วกระเป๋าออกมาจากที่ทำงานก่อนจะแวะเซเว่นหน้าสตูซื้อลูกอมกับขนมไว้กินตอนกลับห้อง " ลูกอมใหม่เหรอวะ " ฉันหยิบลูกอมรสใหม่มาหลายห่อก่อนจะไปเอาขนมแล้วจ่ายตังแล้วเดินกลับคอนโด " พี่! " ฉันหันไปมองใครมันเรียกพี่ๆด้านหลังวะถ้าเรียกฉันนี่คือวันนี้มีคนเรียกเยอะเลยนะ " ...ใครวะ " ฉันมองเด็กมหาลัยที่ยืนอยู่ตรงหน้าใส่แมสสีขาวมองทะลุแมสก็รู้แหละว่าหล่อแต่มันใครวะ " อ้าว… " น้องมันถอดแมสออกแล้วยิ้มให้ฉันกว้าง " …. " ฉันยืนพิจารนาหน้าตาแบบนี้เคยเห็นที่ไหนวะ " ลืมผมแล้วเหรอ น้อยใจจัง " น้องมันพูดแล้วทำหน้าเศร้า เชี่ย!!!ใครฟร่ะะะ " ใครวะ " ฉันมองดีๆแล้วก็จำไม่ได้อะ เห๊ยใครรร " ก็พนักงานเซเว่นที่พี่ไปซื้อของเมื่อคืนไง " ใครวะๆๆ " อ๋อออออออ " ฉันนึกไปนึกมาก่อนจะอ๋อไอ้เด็กเซเว่นคนนั้น " จำผมได้แล้วสินะ ดีใจจังพี่จำผมได้ " เอาจริงๆเด็กนี่แม่งหล่อนะเว้ย " แล้วว่าไง " ฉันถามน้องมัน " ผมชื่อทิว อายุ21 เรียนอยู่ปี3 ผมโสดและที่สำคัญผมอยากจีบพี่ " " ดะ...เดี๋ยวๆๆน้อง ใจเย็นๆนะ " ฉันฟังอะผิดปะวะจะจีบเหรอเห๊ยเอาจริงดิ " อย่าเรียกผมน้องดิ เรียกผมทิวดีกว่า " น้อง เออ ทิวมันทำหน้าอ้อนใส่ฉันดูแล้วเหมือนเด็กม.6อะ " เออๆทิวก็ทิว คือเมื่อกี๊ว่าอะไรนะ " ฉันมองทิวอย่างไม่เข้าใจ นี่ลืมไปแล้วนะเนี่ยว่าเมื่อกี๊แกล้งไปหยอดอะไรไว้ " ผมจะจีบพี่ " ชัด!!!ชัดม๊ากกก " พี่เนี่ยนะ บ้าไปแล้ว " ฉันเดินหนีน้องมันเลยเห๊ยน่ากลัวว่ะเจอรุกแบบนี้อะ (แกก็รุกพี่ยักษ์แบบนี้ค่ะยัยน้อยหน่า) " พี่รอผมด้วยยยย " ทิวเดินตามฉันมาแล้วเดินตีคู่ โอ๊ยตายๆๆเหมือนพี่ชายพาน้องสาวไปเดินเล่นไรงี้อะคือมันสูงกว่าฉันเว้ยแล้วร่างมันคือบางมากอะผู้ชายจริงเหรอวะสงสัย " พี่ชื่อะไรเหรอ " นั่นไงว่าแล้วว่าต้องโดนถามสารพัดคำถาม " น้อยหน่า " ฉันแล้วซอยเท้าหนีน้องมัน " แล้วพี่มีแฟนยังอะ " แต่ทิวมันมึนเว้ยแกมันตามฉันมาติดๆนี่ฉันคิดว่าฉันเดินไวแล้วนะเว้ย " มะ..มีแล้ว " นี่แหละเด็ดขาดไม่ตามตื้อแน่ๆ " อ๋อ " นั่นไงล้มเลิกแล้ว ดีแหะจะได้ไม่ต้องมาเทียวหนี " ไม่เป็นไรผมรอได้ " " …. " เห๊ย!!!น้องงงง แกมันกล้ามากจริงๆว่ะ " มะ..ไม่เป็นไร พี่กับแฟนรักกันมากกกกอะ " ช่วยล่วยยยยย " ผมรอได้ถ้าพี่เลือกผม " น้อววววมีความคำคม มันใช่เวลามั้ยเนี่ย " แล้วพี่อายุเท่าไหร่อะ " ยัง..ยังไม่เลิกถ่มอีก " 25 พรุ่งนี้ก็26แล้ว " ฉันบอกน้องมันแล้วรีบเดิน ชิบ!!!หน้าร้านพี่ยักษ์แล้ว ฉันรีบซอยเท้าให้ผ่านร้านนี้ไวๆอย่างน้อยก็อย่าออกมาตอนนี้เลยนะคะ " ไอ้ยักษ์คืนนี้แดกเหล้าป่ะ " เชี่ย!!! เสียงนี้มันพี่กรนี่หว่า อุส่าห์รีบเดินผ่านร้านแล้วแท้ๆยังออกมาอีกอ่อ " …. " ฉันไม่สนอะไรแล้วจังหวะนี้ต้องหลบก่อนทั้งเรื่องเมื่อเช้าทั้งเรื่องไอ้เด็กนี่ที่ตามฉันด้วย ตายๆๆบอกได้คำเดียวตาย " พี่หน่ารอผมด้วย " ฉิบหาย...ฮืออออออขอให้พี่กรไม่ได้ยินทีเถอะ " น้อยหน่า " นั่นไงชัดเลย หูดีจังเลยเนาะคนร้านนี้ " …. " ฉันยืนนิ่งก่อนจะหันกลับไปมองพวกเขาช้าๆ " พี่หน่าเดินไวจังไม่รอผมเลย " ตายๆๆ ทิวเดินมายืนเทียบฉันแล้วหันไปมองพี่กรกับพี่ยักษ์ที่มองเราอยู่เช่นกัน " กลับแล้วเหรอวันนี้ไม่แวะอ่อ แล้วหานไปไหนมาพี่ลืมถามเลย " โถ่ๆๆพี่กรจะมาอยากรู้อะไรตอนนี้เนี่ย " คะ..คือ..คือหน่าไม่สบายอะพี่กร " ฉันตอบเขาแล้วก้มมองต่ำไม่กล้าจะมองหน้าพี่ยักษ์เลย " อ๋อ แล้ว...นั่นใครอะ " นั่นไง!อยากรู้จริงๆนะพี่กรเนี่ยถามได้ตรงจุดสุดๆ " อะ...เอ่ออ คะ..คืออ… " ฉันอึกอักถึงกับพูดไม่ออกใครวะมันเป็นใครวะ รุ่นน้อง น้อง คนรู้จัก เออใช่คนรู้จัก " คะ.. " " ผมตามจีบพี่หน่าอยู่ครับ " ทิวพูดแล้วยิ้มให้พี่กรกับพี่ยักษ์ " ใช่ๆตามจีบ เห๊ย!!!! " ฉันถึงกับร้องตกใจออกมา สาบานได้ว่าน้องมันพูดเองฉันไม่ได้บังคับเผลออินไปด้วยอีก " ฮ่าๆๆ พี่ว่างานนี้มีคนหงุดหงิดซะแล้วมั้ง ฮ่าๆๆ เนาะ ไอ้ยักษ์ " พี่กรพูดแล้วตบบ่าพี่ยักษ์ที่ยืนจ้องฉันเขม็งอยู่ ฉันได้แต่ยืนอ้าปากค้าง อะไรวะจะพูดอะไรดี " มานี่น้อยหน่า " พี่ยักษ์ที่ยืนเงียบอยู่นานพูดขึ้นแล้วเปลี่ยนสายตาไปมองทิวแทน " … " ฉันมองทิวนิดนึงก่อนจะค่อยๆก้าวเข้าไปหาพี่ยักษ์ " พี่หน่ารอเดี๋ยว " ทิวเดินมาคว้าแขนฉันไว้แล้วยิ้มให้แบบไม่รู้สึกรู้สาอะไร " … " ฉันมองที่ข้อมือที่ทิวจับก่อนจะมองหน้าทิว " อ่ะ ขอโทษครับผมอดใจไม่ไหวอะ " โอ้โนวววววไม่น๊าอย่าพูดแบบนี้ตอนนี้เว้ยน้องงง " น้อยหน่าเข้าร้าน เดี๋ยวนี้! " เสียงเข้มแบบนี้ไม่ต้องบอกหรอกเนาะว่าใครพี่ยักษ์ไงคะ " เอ๊ะ! พี่ชายพี่น้อยหน่าเหรอครับ สวัสดีครับ " ทิวยกมือไหว้พี่ยักษ์แล้วยิ้มเขาแบบเป็นมิตร น้องจะรู้มั้นว่าคนตรงหน้าไม่ใช่พี่กูวววว " ฮ่าๆๆ ไอ้ยักษ์มึงมีน้องด้วยเหรอวะ " พี่กรที่ยืนพิงประตูถึงกะบหลุดขำออกมา " พี่ชายของพ่อมึงอะ กูไม่มีน้อง " พี่ยักษ์พูดแล้วจ้องทิวเขม็ง อย่างกับจะกินเลือดกินเนื้ออะ " อ้าว...งั้นพ่อเหรอครับ ว๊าววพ่อพี่หน่าเด็กจัง " ทิวเอ๊ยยยยลูก พี่สงสารน้องจัง " พ่อมึงดิไอ้สัส " พี่ยักษ์จะพุ่งไปต่อยทิวแต่ฉันรีบกันไว้ก่อน เอาแล้วไงเกิดสงครามแล้วไง " โอ๊ะ ใจเย็นๆครับ หรือว่าพี่จะเป็น แฟนพี่หน่า " ทิวพูดแล้วมองหน้าฉัน ฉิบแล้วไง " นี่มึงมีผัวแล้วเหรอน้อยหน่า! " พี่ยักษ์ก้มลงมาถามฉันด้วยน้ำเสียงที่โคตรจะน่ากลัวแทบหุบคอหนี " มะ..ไม่ใช่นะ..คะ..คือ " จะอธิบายยังไงดีวะ แม่งยืนอยู่พร้อมกันทั้งคู่แบบนี้อะ " คืออะไรมึงพูดมา! " โอ๊ยยยกลัวแล้วเว้ยยย เอาไงวะบอกแม่งเลยแล้วกัน " ยังไม่มีอะไรทั้งนั้นแหละ " ฉันตัดสินใจพูดแล้วหลับตาปี๋ " ผมว่าแล้วพี่ต้องหลอกผม " ฉันลืมตาไปมองหน้าทิวที่พูดแล้วยิ้มให้ฉัน นี่ไม่สถกสะท้านเลยอ่อ " เพราะว่ามันไม่อยากให้มึงจีบไง " พี่ยักษ์พูดแล้วมองไปทางอื่น " แต่ผมจะจีบ เพราะผมชอบพี่หน่าพี่เขาน่าร๊ากก " โอ๊ยนี่มันอะไรกันวะเห๊ยยย " … " ฉันมองหน้าพี่ยักษ์ที่ยืนกัดกรามแน่น หวงใช่มั้ยอะ หวงหน่าใช่มั้ย " กูไม่ให้จีบ " พี่ยักษ์พูดแล้วกระชากแขนฉันไปใกล้ๆตัวเอง " ทำไมผมจะจีบไม่ได้คุณไม่ใช่พ่อพี่หน่าซะหน่อย " ทิวดึงแขนฉันไปอีกฝั่ง " เอาว่ะๆ ศึกชิงนางฮ่าๆๆ " พี่กรพูดแล้วหยิบบุหรี่มาจุดสูบโรคปอดถามหาแล้วมั้งพี่ " ก็..ก็มันชอบกูไง " พี่ยักษ์พูดแล้วผลักอกทิวจนทิวยอมปล่อยมือจากนั้นพี่ยักษ์ก็ดึงฉันไปใกล้ๆแล้วเอาแขนมาพาดไหล่ฉัน เดี๋ยวออกตัววแรงง????เห๊ย!!! แกกกกพี่เขาพูดเหมือนหวงฉันอะแรร กรี๊ดดดดดดดด