"เราไปไม่ได้หรอก เพราะเดินเรื่องค้างไว้" ยังมีเอกสารอีกหลายอย่างที่แพรไหมต้องเซ็นต์ และก็รอวางเงินให้กับนายหน้าที่จัดหาคนงานส่งต่างประเทศ
"เธอยังจะไปอีกเหรอ"
"ถ้าฉันไม่ไป คงถูกแม่ตีแน่เลย"
เรื่องนี้ทอรุ้งรู้ดี เพราะเคยเห็นเพื่อนเจออยู่บ่อยครั้งตอนสมัยเริ่มแตกเนื้อสาว แต่ตอนนี้พวกเธออายุก็ล่วงเลยผ่านมามากแล้วไม่คิดว่า เพื่อนยังจะถูกแม่ทำโทษอยู่อีก
"จะเอายังไงกัน ฉันไม่มีเวลาอยู่กับพวกเธอทั้งวันนะ" ชายหนุ่มเริ่มจะทำหน้าเอือมระอา เพราะมันไม่ใช่ธุระกงการอะไรของเขาเลย
"ไป.. เพื่อนฉันจะไปกับนาย ฝากดูแลแพรไหมด้วย" ว่าแล้วทอรุ้งก็ดันแพรไหมขึ้นรถมอเตอร์ไซค์ของชนกันต์
"รุ้ง"
"ไปเถอะน่า" ทอรุ้งคิดว่าแผนนี้นอกจากจะช่วยแพรไหมจากเสี่ยตัณหากลับแล้ว มันยังจะช่วยแพรไหมจากครอบครัวที่เห็นแก่ตัวของเพื่อนได้อีกด้วย
เพราะถ้าแพรใหม่ไปต่างประเทศ คงจะไม่หมดหนี้สินง่ายๆ แน่ ทางบ้านคงจะกู้ยืมเงินใช้ต่อกัน
