“แกช่วยไปกินข้าวเป็นเพื่อนฉันหน่อยนะ เสร็จแล้วจะได้ขึ้นไปพร้อมกัน”
อะตอมเอ่ยด้วยน้ำเสียงสดใส พร้อมยกมือขึ้นไปจับมือของลูกแพรแน่น รอยยิ้มบนใบหน้าดูร่าเริงเหมือนทุกวันราวกับไม่มีอะไรเปลี่ยนไป
“ได้สิ”
“ไปกับเราก็ได้”
เสียงตอบรับดังขึ้นพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย ลูกแพรกับอาร์เธอร์ต่างชะงักเล็กน้อยเมื่อรู้ตัวว่าพูดพร้อมกัน
อะตอมมองหน้าทั้งคู่สลับไปมา ก่อนจะหัวเราะเบาๆแล้วยิ้มให้เหมือนเดิม
“เออ…งั้นไปด้วยกันทั้งสามคนนี่แหละ กินเสร็จจะได้ขึ้นไปเรียนพร้อมกันเลย ไปกันป่ะ”
“อืม…ไปกัน”
ลูกแพรตอบเสียงแผ่ว ก่อนจะเดินไปพร้อมกับอะตอม ส่วนอาร์เธอร์ก็เดินตามหลังสองสาวมาเงียบๆ
ระหว่างทางอะตอมยังคงเป็นคนเดิม
“กินไรดีอ่ะแก เลือกไม่ถูกเลย แกช่วยเลือกหน่อยสิ”
เธอหันไปถามลูกแพรด้วยน้ำเสียงคุ้นเคย และปกติคำถามแบบนี้ลูกแพรจะตอบทันที พร้อมทั้งแนะนำเมนูอาหารให้อะตอมอย่างคล่องแคล่ว เถียงกันบ้างหัวเราะกันบ้าง
