ตอนที่ 43
ไดอิชิ
หนึ่งปีต่อมา
“แง้~~~~~~~”
“ท่านปู่ทำไงดีอิชิจังร้องไห้ไม่หยุดเลย” เซนไคโร่ตะโกนถามเบนจิโร่ด้วยน้ำเสียงร้อนรน เพราะจู่ๆ ไดอิชิลูกชายวัยสี่เดือนที่เขาอาสาเลี้ยงตอนที่ยูเมะไปเรียนก็ร้องงอแงขึ้นมา และนี่ก็เป็นวันแรกที่เขาได้เลี้ยงอย่างจริงจัง เพราะยูเมะกลับไปเรียนแล้ว น่าจะบ่ายๆ กว่าจะกลับมา โดยเธอปั๊มนมแช่เก็บเอาไว้
“ก็ดูสิหิวนมรึเปล่า” เบนจิโร่บอก เซนไคโร่จึงรีบทำตาม โดยการนำน้ำนมที่ยูเมะปั๊มทิ้งเอาไว้ให้มาป้อน ทว่าทารกน้อยกลับร้องหนักกว่าเดิมเมื่อเซนไคโร่นำขวดนมเข้าไปในปาก
“ไม่หยุดเลยท่านปู่ทำไงดี”
“ตอนอาสาเลี้ยงเด็กไม่คิดให้ดีก่อนไอ้นี่นี้” เบนจิโร่บ่นอย่างหัวเสีย
“เอ้า ก็หลานท่านปู่นะอยากเลี้ยงหลานไม่ใช่เหรอ”
“เอ้า ไม่ใช่ลูกแกรึไง”
“ใช่เวลามาด่าผมไหมเนี่ยท่านปู่” เซนไคโร่บ่นอุบพลางหาวิธีทำให้ไดอิชิหยุดร้อง
“ไหนเอาอิชิจังมานี่” เซนไคโร่อุ้มทารกน้อยส่งให้เบนจิโร่
