ยิ่งใกล้วันแต่งมากขึ้นเท่าไหร่รณนก็ยิ่งร้อนเหมือนถูกไฟเผา ไหนจะเจ็บปวดที่ม่านมุกทิ้งไปมีชายคนอื่น แล้วนี่ยังจะต้องมาหมดอิสรภาพกับการขาดความยั้งคิดของตนเองด้วยการแต่งงานกับเชอรี่อีก
ชายหนุ่มกัดกรามแน่น ก่อนจะวางแก้วเหล้าที่ว่างเปล่าเพราะเขาจัดการเทมันไหลลงคอไปหมดแล้วลงกับโต๊ะเตี้ยตรงหน้า ก่อนจะหันไปคว้าขวดเหล้าขึ้นมากรอกลงคอราวกับมันคือน้ำเปล่า จนมันแทบหมดขวดนั่นแหละรณนถึงวางมันลงที่เดิม ก่อนจะพยุงตัวเองเดินโซซัดโซเซไปที่รถยนต์ประจำตัว
ป้ามีเดินผ่านมาพอดี เห็นสภาพของรณนเข้าถึงกับตกใจ ร้องห้ามเมื่อเห็นชายหนุ่มจะขับรถออกไป
“คุณณน!... อย่าขับเลยค่ะ ให้ตาดำขับให้ดีกว่า คุณณนเมา อันตรายนะคะ...”
เจ้าของชื่อหันมามองคนเรียก แล้วก็ยิ้มแบบคนเมาออกมาเมื่อรู้ว่าเป็นใคร
“ผมไม่มาว... สักหน่าย... ผมขับหวาย...”
“แต่ว่าคุณณนค่ะ ป้าว่า...”
รณนไม่สนใจคำทักท้วงนั้นอีก เขากระชากรถออกไปจากลานจอดรถอย่าง
