“แกทำบ้าอะไรของแก ลม”
มือใหญ่ลูบไล้ครีมอาบน้ำจนทั่วผิวพรรณขาวผ่องของคนที่นั่งเอนหลังใช้อกแกร่งเป็นที่พึ่งพิง มือร้อนยังคงวนเวียนบีบขยำอยู่จุดเดียวเนิ่นนานนับนาทีจนเธอร้องครางเบา ๆ อย่างไม่อาจห้าม
“เธอทำให้ฉันเป็นบ้า คราวหลังถ้าติดต่อไม่ได้แบบนี้อีก ฉันจะเอาเธอให้ยับเลย”
“แกไม่มีเหตุผลเลย บอกแล้วไงว่าแบตมันหมด แล้วฉันก็แค่ไปกินข้าวกับพี่ตะวัน ไม่ได้ไปไหนต่อสักนิด”
“เธอจะไม่บอกจริง ๆ เหรอ ว่าเธอไปคุยเรื่องอะไรกับหมอนั่น”
ความเงียบแทนคำตอบ แต่เขาไม่มีทางยอมให้เป็นแบบนั้น
“เรื่องพ่อแม่เธอหรือเปล่า เธอกำลังขอร้องให้หมอนั่นยอมปล่อยกู้ให้พ่อแม่เธอใช่ไหม”
“เปล่า ไม่ได้ขอร้อง”
เธอไม่ได้โกหก เมื่อเธอไม่ได้ขอร้องเรื่องนั้นจริง ๆ แต่เป็นตะวันเองต่างหากที่ยื่นข้อเสนอมาให้
“ถ้าเรื่องนั้นทำไมไม่ยอมให้พ่อแม่ฉันช่วยล่ะ พ่อแม่ฉันก็ยินดี”
“จะให้คุณน้าทั้งสองช่วยได้ยังไง เกรงใจแย่ กู้ธนาคารดีกว่า เด
