“มีความสุขกันจังเลยนะคะ เวย์”
เสียงที่ดังอยู่เบื้องหลังทำให้เวกัสกับน้ำอิงที่กำลังยืนเลือกขนมหวานของโรงแรมชื่อดังหันกลับไปมอง เห็นเป็นจินนี่กับแม่ของเธอ รวมถึงแม่ของเขาที่ยืนอยู่ใกล้ ๆ ทั้งเขาและน้ำอิงจึงพนมมือไหว้
“อ้อ คนนี้เองเหรอคะคุณวัน ที่มาแย่งตาเวย์ไปจากจินนี่”
จรรยากวาดมองน้ำอิงตั้งแต่หัวจรดเท้า สวยขนาดนี้นี่เองเวกัสถึงหลงรักนักหนาถึงขั้นกล้าขัดคำสั่งพ่อแม่
“ค่ะ คนนี้แหละ หน้าด้านหน้าทน ทำตัวเป็นลิงหลอกเจ้า มารยาทำเป็นเลิกกับเจ้าเวย์แล้ว สุดท้ายก็กลับมาฉกเจ้าเวย์ไปใหม่ มือเหนียวเป็นปลาหมึกจับไม่ปล่อย”
ถ้อยคำถากถางจากปากแม่ของคนรักทำน้ำอิงกัดฟันแน่น น้ำตาเอ่อคลอด้วยความเจ็บใจ
“แม่ พูดอะไรครับ”
“หุบปากไปเลย ไปนั่งที่โต๊ะกับแม่ รู้ไม่ใช่หรือไงว่าควรต้องทำตัวแบบไหน แม่บอกแกแล้วนี่ว่าวันนี้แกต้องมาอยู่กับจินนี่”
เขารู้อยู่แล้วว่างานวันนี้ครอบครัวของเขาและครอบครัวของจินนี่ได้รับ
