ศิวดลหลับไปหนึ่งวันเต็ม ๆ เมื่อรู้สึกตัวลืมตาขึ้นก็เห็นใบหน้าของคนที่ไม่ได้อยากจะเจอที่สุด
“ตื่นสักทีนะ แกพูดให้ฉันฟังเดี๋ยวนี้ว่าเรื่องบัดซบเมื่อวานนี้เกิดขึ้นได้ยังไง แกไปยุ่งกับเมียชาวบ้านใช่ไหม” เห็นว่าลูกชายรู้สึกตัว ดลอนันต์ก็เอ่ยถามสิ่งที่คาใจ
“เปล่า” เขาไม่นิยมยุ่งกับผู้หญิงของคนอื่น
“นี่แกยังกล้าปฏิเสธ ไม่รู้หรือไงไอ้คนที่ฉุดเมียแกไปแล้วก็ยิงแกน่ะเป็นผัวผู้หญิงคนนั้น ไอ้ผู้ชายคนนั้นมันก็เพื่อนของพ่อผู้หญิง มันไม่มีผู้หญิงให้แกเอาแล้วหรือไงถึงได้ทำอะไรสิ้นคิดแบบนี้ หรือแกอยากให้ฉันอาย อยากให้บริษัทของฉันเสียหายเพราะแกใช่ไหม”
“นี่คุณจะมาพูดอะไร ไอ้งานแต่งที่ว่าผมก็ไม่ได้เชิญคุณ คุณมาเองทั้งนั้นพอเกิดเรื่องผิดพลาดคุณก็มาโวยวายใส่ผม เมื่อไหร่คุณจะเลิกยุ่งกับผมสักที ไหนคุณบอกว่าไม่ต้องนับญาติกันอีกนับตั้งแต่วันที่ผมก้าวขาออกจากบ้านเลิกทำงานที่บริษัท แล้วนี่มันคืออะไร”
“แกคิดว่ามัน
