ตอนที่ 22 เปิดใจ

1915 คำ

ต่อมา สายฝนที่เทกระหน่ำมาตลอดทั้งคืนเริ่มซาเม็ดลงแล้ว เหลือทิ้งไว้เพียงกลิ่นหอมชื้นของดินและใบหญ้าที่ลอยอบอวลไปทั่วบริเวณ แสงจันทร์สีนวลผ่องโผล่พ้นก้อนเมฆออกมาสาดส่องกระทบหยดน้ำที่เกาะพราวอยู่บนยอดไม้ เกิดเป็นประกายระยิบระยับราวกับเพชรน้ำงาม ณ ระเบียงกว้างชั้นสอง สิบทิศคลุมชุดด้วยอาบน้ำสีเข้มยืนพิงราวกั้นระเบียง ทอดสายตามองออกไปในความมืดเบื้องหน้าด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา ในมือขวาของเขาคืบบุหรี่มวนหนึ่งที่จุดติดไฟไว้ แต่กลับปล่อยให้มันมอดไหม้ไปเองช้า ๆ โดยไม่ได้ยกขึ้นสูบ ควันสีเทาจาง ๆ ลอยม้วนตัวขึ้นสู่อากาศ ก่อนจะจางหายไปกับสายลมเย็นเยียบยามดึก ไหล่ขวาที่มีผ้าก๊อซปิดทับแผลกระสุนปืนยังคงส่งอาการปวดตุบ ๆ มาเป็นระยะ แต่ความเจ็บปวดทางกายนั้นเทียบไม่ได้เลยกับความว้าวุ่นใจที่กำลังกัดกินความรู้สึกของเขาอยู่ในขณะนี้ เสียงฝีเท้าเบา ๆ ดังขึ้นจากด้านหลัง พร้อมกับกลิ่นหอมอ่อน ๆ ของสบู่ที่คุ้

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม