อาทิตย์ต่อมา
ประตูรั้วอัลลอยด์สีดำทองขนาดมหึมาค่อย ๆ เลื่อนเปิดออกอย่างช้า ๆ เผยให้เห็นทัศนียภาพเบื้องหลังที่งดงามราวกับหลุดออกมาจากนิตยสารบ้านและสวน
รถตู้ลีมูซีนกันกระสุนสีดำสนิทแล่นผ่านถนนโรยกรวดที่ทอดยาวผ่านสนามหญ้าเขียวขจีตัดแต่งเรียบร้อย และต้นไม้ใหญ่ให้ร่มเงาร่มรื่น มุ่งหน้าสู่คฤหาสน์ทรงยุโรปหลังใหญ่ที่ตั้งตระหง่านอยู่ใจกลางพื้นที่นับสิบไร่
บ้านตระกูลเกื้อสกุล
อาณาจักรส่วนตัวของมาเฟียหนุ่มผู้ทรงอิทธิพล สถานที่ซึ่งคนภายนอกต่างเกรงกลัวและใฝ่ฝันอยากจะเข้ามาเห็นด้วยตาตัวเองสักครั้ง
แต่วันนี้ประตูบานใหญ่ได้เปิดต้อนรับนายหญิงและนายน้อย ตัวจริงของบ้าน ให้กลับคืนสู่รังอย่างสมเกียรติ
น้ำอุ่นนั่งอยู่บนเบาะหนังนุ่มสบาย มองออกไปนอกหน้าต่างรถด้วยความรู้สึกทึ่งระคนประหม่า เธอรู้ว่าสิบทิศรวยแต่ไม่คิดว่าจะรวยมหาศาลขนาดนี้ ที่นี่ไม่ใช่แค่บ้าน แต่มันคือป้อมปราการขนาดย่อมชัด ๆ
“ถึงแล้วครับ”
เ
