ตอนที่ 4 กำเนิดชลธี

4 เดือนต่อมา เสียงร้องระงมด้วยความเจ็บปวดดังคละเคล้าไปกับเสียงล้อเตียงเข็นที่บดเบียดไปกับพื้นกระเบื้องยางของโรงพยาบาลรัฐแห่งหนึ่ง บรรยากาศรอบข้างเต็มไปด้วยความโกลาหลวุ่นวาย กลิ่นแอลกอฮอล์ฉุนกึกผสมปนเปกับกลิ่นเหงื่อไคลของผู้คนที่แออัดยัดเยียด “หายใจเข้าลึก ๆ ค่ะคุณแม่ อย่าเพิ่งเบ่งนะคะ รอจังหวะก่อน” พยาบาลร่างท้วมตะโกนแข่งกับเสียงอื้ออึงรอบข้าง เหงื่อเม็ดโป้งผุดพรายขึ้นเต็มกรอบหน้าซีดเซียวของน้ำอุ่น ที่นอนบิดเร่าอยู่บนเตียงคลอด ความเจ็บปวดจากการบีบตัวของมดลูกรุนแรงราวกับกระดูกเชิงกรานกำลังจะแตกออกเป็นเสี่ยง ๆ ไม่มีมือหนาของสามีคอยกุมให้กำลังใจ ไม่มีห้องพักหรูหราส่วนตัว มีเพียงเธอและหัวใจดวงน้อยที่กำลังดิ้นรนจะออกมาดูโลก “อื้ออออ!” น้ำอุ่นกัดฟันแน่นจนได้กลิ่นคาวเลือดในปาก มือบางกำราวเตียงจนข้อขาวโพลน ในห้วงความคิดที่พร่าเลือน ภาพใบหน้าเย็นชาของสิบทิศ ผุดขึ้นมาวูบหนึ่ง ‘ฉันต้องรอด ลูกต้องรอด เราจะตายไม่ได้!’ “ลมเบ่งมาแล้วค่ะคุณแม่ เบ่งเลยค่ะ ฮึบ!” น้ำอุ่นรวบรวมเรี่ยวแรงเฮือกสุดท้าย สูดลมหายใจเข้าลึกแล้วออกแรงเบ่งสุดชีวิต ความเจ็บปวดแล่นพล่านไปทั่วร่าง ก่อนจะตามมาด้วยความรู้สึกเหมือนมีบางอย่างหลุดพรวดออกมาจากร่างกาย พร้อมกับความโล่งเบาที่เข้ามาแทนที่ “อุแว้! อุแว้! อุแว้!” เสียงร้องไห้จ้าของทารกน้อยดังกังวานไปทั่วห้องคลอด เป็นเสียงที่ไพเราะที่สุดเท่าที่น้ำอุ่นเคยได้ยินมาในชีวิต น้ำตาแห่งความปีติไหลรินลงมาอาบสองแก้มโดยไม่อาจกลั้น “ยินดีด้วยค่ะคุณแม่ ได้ลูกชายค่ะ แข็งแรงสมบูรณ์มาก” พยาบาลอุ้มทารกตัวแดง ๆ ที่ยังเปรอะเปื้อนคราบไขมันมาให้เธอดู น้ำอุ่นพยายามปรือตามองภาพตรงหน้าผ่านม่านน้ำตา เด็กทารกผิวขาวจัด จมูกโด่งรั้นตั้งแต่เกิด และเมื่อเจ้าตัวเล็กค่อย ๆ ปรือตาขึ้นมองโลก ดวงตาเรียวรีที่ถอดแบบมาจาก ‘ผู้ชายคนนั้น’ ราวกับแกะพิมพ์ออกมาก็ทำให้หัวใจของน้ำอุ่นกระตุกวูบ เหมือน... เหมือนสิบทิศจนน่าโมโห แต่เมื่อมือน้อย ๆ นั้นควานสะเปะสะปะมาสัมผัสที่ปลายนิ้วของเธอ ความรู้สึกชิงชังในตัวพ่อของเด็กก็มลายหายไปสิ้น เหลือเพียงความรักบริสุทธิ์ที่เอ่อล้นจนจุกอก “สวัสดีครับ ชลธี” เธอกระซิบเรียกชื่อที่ตั้งใจเตรียมไว้ให้เขาเสียงสั่นเครือ “แม่ชื่อเพียงรักนะ ต่อไปนี้แม่จะเป็นโลกทั้งใบให้หนูเอง” 1 ปีต่อมา แสงไฟสีส้มสลัวจากโคมไฟตั้งโต๊ะดวงเก่าส่องสว่างเพียงมุมเล็ก ๆ ของห้องเช่าขนาดเท่าแมวดิ้นตาย บนโต๊ะญี่ปุ่นตัวเตี้ยเต็มไปด้วยกองเอกสารและโน้ตบุ๊กมือสองสภาพผ่านศึกที่กำลังส่งเสียงพัดลมระบายความร้อนดังหึ่ง ๆ น้ำอุ่นในชุดนอนย้วย ๆ สภาพผมเผ้ายุ่งเหยิง นั่งหลังขดหลังแข็งพิมพ์งานรัวเร็ว นิ้วเรียวพรมลงบนคีย์บอร์ดอย่างคล่องแคล่ว แม้ดวงตาจะโรยราเต็มทีด้วยความง่วง ‘อีกนิดเดียว แปลบทความนี้เสร็จก็ได้เงินอีก 500 บาท ค่านมลูกอาทิตย์หน้าพอดี’ เธอพึมพำกับตัวเอง สายตาเหลือบมองไปที่ฟูกนอนบาง ๆ กลางห้อง ที่ซึ่งมีร่างป้อม ๆ ของเด็กชายวัย 1 ขวบกำลังนอนหลับปุ๋ย แก้มยุ้ย ๆ สีชมพูระเรื่อขยับไหวตามจังหวะการหายใจสม่ำเสมอ น้องชลโตวันโตคืนและเลี้ยงง่ายอย่างไม่น่าเชื่อ เขาเป็นเด็กอารมณ์ดี ยิ้มเก่ง และฉลาดเกินวัย แม้จะต้องกินอยู่อย่างประหยัด แต่ลูกชายของเธอก็แข็งแรงสมบูรณ์เพราะน้ำอุ่นยอมอดมื้อกินมื้อเพื่อให้ลูกได้กินสิ่งที่ดีที่สุด “แอะ... แม่ จ๋า” เสียงละเมออ้อแอ้ดังมาจากเจ้าตัวเล็ก น้ำอุ่นรีบละมือจากแป้นพิมพ์ หันไปตบก้นลูกชายเบา ๆ ด้วยความอ่อนโยน “แม่จ๋าอยู่นี่ครับคนเก่ง นอนนะครับ” สัมผัสอบอุ่นจากมือแม่ทำให้คิ้วที่ขมวดมุ่นของเด็กน้อยคลายออก น้องชลคว้ามือแม่ไปกอดไว้แนบอกแล้วหลับต่ออย่างสบายใจ น้ำอุ่นมองภาพนั้นด้วยรอยยิ้มเปี่ยมสุข แม้ชีวิตจะลำบากแสนเข็ญ ต้องรับจ้างแปลเอกสาร เขียนบทความราคาถูก รับงานจุกจิกสารพัดเพื่อหาเงินมาหมุนเวียน แต่เธอก็ไม่เคยนึกเสียใจที่เลือกทางเดินนี้ ความสุขของเธอ อยู่ตรงนี้แล้ว แต่ทว่า... เงินเก็บที่มีเริ่มร่อยหรอ งานฟรีแลนซ์รายได้ไม่แน่นอน และน้องชลที่กำลังจะโตขึ้นทุกวัน ต้องการค่าใช้จ่ายที่มากขึ้น ทั้งค่าอาหาร ค่าวัคซีน และค่าเล่าเรียนในอนาคต น้ำอุ่นหันกลับมามองหน้าจอโน้ตบุ๊ก แววตาที่เคยอ่อนโยนเปลี่ยนเป็นมุ่งมั่นเด็ดเดี่ยว ‘ถึงเวลาแล้วสินะ ที่แม่เสือจะกลับไปล่าเหยื่อ’ เธอเปิดหน้าเว็บหางาน เลื่อนหาบริษัทโฆษณาและ PR ชั้นนำ สายตาไปสะดุดเข้ากับประกาศรับสมัครงานของ ‘Aura Communications’ เอเจนซี่ PR ยักษ์ใหญ่อันดับต้น ๆ ของประเทศ ที่กำลังมองหาตำแหน่ง นักวางแผนกลยุทธ์ คุณสมบัติที่ต้องการ ปริญญาโท, ประสบการณ์ 3 ปี, ภาษาอังกฤษดีเยี่ยม ในใบสมัครของเพียงรัก มีแค่วุฒิ ม.6 และประสบการณ์เป็นผู้จัดการไนต์คลับ ถ้าเป็นคนปกติคงถอดใจไปแล้ว แต่น้ำอุ่นเหยียดยิ้มมุมปาก “วุฒิการศึกษาเป็นแค่กระดาษ ของจริงมันอยู่ที่กึ๋นต่างหาก” วันรุ่งขึ้น ณ ห้องประชุมบริษัท Aura Communications บรรยากาศในห้องสัมภาษณ์เต็มไปด้วยความตึงเครียด กรรมการสามคนนั่งเรียงหน้ากระดานมองผู้สมัครหญิงตรงหน้าด้วยสายตาพินิจพิเคราะห์ปนสงสัย น้ำอุ่นในชุดสูทสีน้ำเงินเข้มที่ซื้อมาจากร้านมือสองแต่ถูกนำมาปรับแก้ทรงให้เข้ารูปดูแพง นั่งหลังตรงสง่างาม ใบหน้าแต่งแต้มเครื่องสำอางโทนสุภาพ ทว่าดวงตากลมโตนั้นฉายแววความมั่นใจที่ยากจะละสายตา “คุณเพียงรัก ใช่ไหมครับ?” หัวหน้าฝ่าย HR เอ่ยถามพลางพลิกดูเรซูเม่ในมือ “จากประวัติการทำงานของคุณ เอิ่ม... เคยเป็นผู้จัดการไนต์คลับมาก่อน แล้วก็ว่างงานไปปีหนึ่งเพื่อเลี้ยงลูก?” น้ำเสียงนั้นเจือแววดูแคลนอย่างปิดไม่มิด “ประสบการณ์ของคุณดูจะไม่ตรงกับสายงาน Strategic Planner ของเราเลยนะครับ เราต้องการคนที่เข้าใจตลาด เข้าใจอินไซต์ผู้บริโภค ไม่ใช่...” เขาเว้นคำพูดไว้ แต่สายตาบ่งบอกชัดเจนว่า ‘ไม่ใช่คนชงเหล้า’ น้ำอุ่นยิ้มรับ รอยยิ้มที่มั่นใจและเยือกเย็น “ดิฉันเข้าใจความกังวลของคุณค่ะ แต่ขออนุญาตถามสักคำถามได้ไหมคะ?” “ครับ?” “คุณคิดว่าสถานที่ไหนในโลก ที่รวบรวม ‘อินไซต์’ ของมนุษย์ไว้ได้ดิบเถื่อนและจริงใจที่สุดคะ?” กรรมการทั้งสามมองหน้ากันงง ๆ “ไนต์คลับค่ะ” น้ำอุ่นตอบฉะฉาน “ที่นั่น ดิฉันไม่ได้แค่บริหารจัดการร้าน แต่ดิฉันบริหาร ‘กิเลส’ ของคน ดิฉันรู้ว่าคนรวยต้องการการยอมรับ คนเหงาต้องการเพื่อนคุย และคนอวดดีต้องการเวที ดิฉันสามารถทำให้ลูกค้าเปิดขวดเหล้าราคาแสนแพงได้เพียงแค่ใช้คำพูดไม่กี่คำ นั่นไม่ใช่การขายหรอกเหรอคะ? นั่นไม่ใช่จิตวิทยาผู้บริโภคหรอกเหรอคะ?” เธอยื่นแฟ้มผลงานที่เตรียมมาให้กรรมการ “และนี่คือแผนกลยุทธ์ PR สำหรับสินค้าตัวใหม่ของคู่แข่งคุณ ที่ดิฉันวิเคราะห์และร่างขึ้นมาเล่น ๆ ระหว่างเลี้ยงลูก ลองเปิดดูสิคะ แล้วคุณจะรู้ว่าดิฉันเข้าใจตลาดของคุณดีกว่าพนักงานปริญญาโทบางคนเสียอีก” กรรมการคนกลางซึ่งเป็นผู้อำนวยการฝ่ายกลยุทธ์รับแฟ้มไปเปิดดู สีหน้าเบื่อหน่ายในตอนแรกค่อย ๆ เปลี่ยนเป็นตกตะลึง ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเรื่อย ๆ เมื่อเห็นการวิเคราะห์ที่เฉียบขาด แผนงานที่สดใหม่ และไอเดียที่ดีเลิศ “นี่คุณเขียนเองทั้งหมดเลยเหรอ?” เขาเงยหน้ามองเธอด้วยสายตาที่เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง “ค่ะ” น้ำอุ่นตอบสั้น ๆ “ดิฉันอาจจะไม่มีใบปริญญาหรูหรา แต่ดิฉันมีสิ่งที่พวกคุณต้องการคือ ‘ผลลัพธ์’ ค่ะ” ความเงียบเข้าปกคลุมห้องประชุมชั่วอึดใจ ก่อนที่ผู้อำนวยการคนนั้นจะปิดแฟ้มลง แล้วเผยรอยยิ้มกว้าง “คุณเริ่มงานได้เมื่อไหร่ครับ?” 5 ปีผ่านไป เสียงรองเท้าส้นสูงกระทบพื้นหินอ่อนดังเป็นจังหวะมั่นคง ร่างระหงในชุดเดรสทำงานแบรนด์เนมสุดหรูเดินผ่านโถงทางเดินของบริษัท Aura Communications พนักงานทุกคนที่เดินสวนต่างยกมือไหว้และก้มหัวให้ด้วยความเคารพยำเกรง “สวัสดีค่ะคุณเพียงรัก” “บอสคะ ลูกค้าเซ็นสัญญาโปรเจกต์ร้อยล้านแล้วค่ะ!” “พี่รักครับ ทาง CEO เรียกพบด่วนเรื่องงานกาล่าครับ” น้ำอุ่นหรือที่ตอนนี้ใคร ๆ ต่างรู้จักในนาม ‘เพียงรัก’ผู้อำนวยการฝ่าย PR ที่อายุน้อยที่สุดและมาแรงที่สุดในวงการ ยิ้มรับคำทักทายเหล่านั้นด้วยความสุขุม จากแม่ลูกอ่อนในห้องเช่าเท่ารูหนู เธอใช้เวลาเพียง 4 ปี ถีบตัวเองขึ้นมาสู่จุดสูงสุดของสายอาชีพนี้ ด้วยมันสมองและความสามารถจากชาติปางก่อน บวกกับความมุมานะในชาตินี้เพื่อลูกชาย เสียงโทรศัพท์มือถือเครื่องหรูดังขึ้น หน้าจอโชว์ภาพเด็กชายตัวน้อยในชุดนักเรียนอนุบาลกำลังยิ้มแก้มปริ “ว่าไงครับสุดหล่อของแม่?” น้ำเสียงทรงอำนาจเมื่อครู่เปลี่ยนเป็นอ่อนโยนหวานหยดย้อยทันทีที่กดรับสาย (แม่จ๋า! วันนี้คุณครูชมด้วยว่าน้องชลวาดรูปสวยที่สุดในห้องเลย แม่จ๋าจะรีบกลับมาดูไหม?) เสียงเจื้อยแจ้วของ น้องชล ในวัย 6 ขวบดังลอดมา ปลายสายเต็มไปด้วยความตื่นเต้น “เก่งมากครับลูกชายแม่ เดี๋ยวแม่รีบเคลียร์งานแล้วจะรีบซิ่งกลับไปหานะครับ อยากกินอะไรเป็นรางวัลเอ่ย?” (อยากกินไข่เจียวฝีมือแม่จ๋า!) น้ำอุ่นหัวเราะร่า ความเหนื่อยล้าจากการทำงานหนักหายเป็นปลิดทิ้ง “ได้เลยครับ เดี๋ยวเจอกันนะคนเก่ง” เธอกดวางสาย ดวงตากลมโตทอดมองออกไปนอกกระจกบานใหญ่ เห็นทิวทัศน์ยามเย็นของกรุงเทพมหานครที่สวยงาม ชีวิตของเธอตอนนี้ลงตัวที่สุด มีงานที่มั่นคง มีเงินทองที่เลี้ยงลูกได้อย่างสุขสบาย และมีลูกชายที่น่ารักเป็นดั่งแก้วตาดวงใจ เธอไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว โดยเฉพาะ ‘ผู้ชายคนนั้น’ แต่โชคชะตามักเล่นตลกเสมอ เมื่อเสียงแจ้งเตือนข่าวจากแท็บเล็ตบนโต๊ะทำงานดังขึ้น พาดหัวข่าวใหญ่หน้าหนึ่งเด้งขึ้นมาแย่งความสนใจ “เปิดตัวกาสิโนหรูระดับเวิลด์คลาส! ‘สิบทิศ เกื้อสกุล’ ประกาศหันมาจับธุรกิจโรงแรมเต็มตัว” น้ำอุ่นจ้องมองภาพชายหนุ่มในชุดสูทสีดำสนิทบนหน้าจอ ใบหน้าของเขาดูคมเข้มและดุดันขึ้นกว่าเมื่อ 6 ปีก่อน รอยสักรูปงูที่โผล่พ้นแขนเสื้อยังคงดูอันตรายและเย้ายวนเหมือนเดิม “หึ!” เธอแค่นยิ้มมุมปาก ปิดหน้าจอแท็บเล็ตคว่ำลงอย่างไม่ไยดี “คิดจะกลับตัวเป็นคนดีงั้นเหรอ? สายไปหน่อยมั้ง คุณพ่อผู้แสนดี” เธอคว้ากระเป๋าถือแอร์เมสใบหรู ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง สะบัดผมยาวสลวยไปด้านหลัง แล้วเดินออกจากห้องทำงานด้วยท่าทีมั่นใจ ดุจนางพญาที่ไม่เกรงกลัวต่อพายุลูกใด ๆ ไม่ว่าสิบทิศจะยิ่งใหญ่คับฟ้ามาจากไหน แต่ในโลกของเธอตอนนี้ เขาเป็นแค่ ‘ธาตุอากาศ’ ที่ไม่มีผลต่อชีวิตเธอและลูกอีกต่อไป!