ความหน้าด้านไม่ได้ชนะทุกสิ่ง

“พี่สงสัยว่าน้องกิฟน่าจะแพ้อาหารกับแพ้อากาศนะครับ” ชณัฐตรวจดูว่ามีตุ่มผื่นแดงเล็กน้อยตามข้อพับเขามองดูยาแก้แพ้ที่กรรณิการ์ให้พี่เลี้ยงซื้อมาแล้วบอกว่าใช้ได้ “วันนี้พี่เห็นน้องกิฟทานกุ้งไปด้วย อาจจะแพ้กุ้งหรืออาหารทะเล ยังไงพี่แนะนำว่ากลับถึงเชียงใหม่ให้พาน้องไปเทสต์ดูนะครับ” ชณัฐพูดต่อ “แต่น้องไม่เคยแพ้กุ้งนะคะพี่หมอ” กรรณิการ์งงไม่น้อย ปกติลูกสาวเธอรับประทานอาหารทะเลได้ปกติ “ถึงไม่เคยแพ้ ก็ไม่ได้แปลว่าจะแพ้ไม่ได้ การแพ้กุ้งมันมีเคสที่เป็นกรณีสะสมในร่างกาย กินมาตลอดแต่ปริมาณไม่มากพอจะออกฤทธิ์เราก็อาจจะไม่เห็น พอกินเยอะขึ้นร่างกายก็มีอาการแพ้โชว์เป็นไปได้เยอะครับกรรณ” ชณัฐพูด “พี่แพ้กุ้ง” อธิปเอ่ยขึ้นมา ชณัฐหันมามองและทำท่านึกออก “เออใช่ ไอ้หมอนี่มันแพ้กุ้ง ก็เป็นไปได้สูงครับที่น้องกิฟจะแพ้ด้วยแต่ถึงยังไงพี่ก็แนะนำให้พาน้องไปเทสต์” “ขอบคุณค่ะพี่หมอ” กรรณิการ์ยกมือไหว้ชณัฐ “เรื่องค่าใช