สองเดือนผ่านไป…
วันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2569
[เวลา 04:00 น.]
สองบ่าวสาวกำลังนั่งให้ช่างแต่งหน้าอยู่ในห้องนอนบนชั้นสองของบ้าน
“คุณมิลินจัดงานน่ารักมากเลยนะคะ” ช่างที่กำลังแปลงโฉมให้เจ้าสาวอยู่เอ่ยขึ้น งานเล็ก ๆ ค่อนข้างน่ารักและสนุกครื่นเครงเป็นอย่างมากตอนที่เธอมาถึงเหล่าบรรดาแม่บ้านกำลังจัดเตรียมอาหารกันอย่างสนุกสนานในห้องครัวแถมเปิดเพลงเสียงดังลั่นบ้าน
“ขอบคุณนะคะมิลินอยากจัดเล็ก ๆ แค่คนในครอบครัวแบบนี้ค่ะอบอุ่นดี มิลินไม่ชอบที่ต้องมาคอยยืนรับแขกเยอะ ๆ แบบนั้นเหนื่อยแย่เลยค่ะ” อีกหนึ่งเหตุผลที่มิลินไม่อยากจัดงานยิ่งใหญ่นั่นก็เพราะเธอไปร่วมงานแต่งของเพื่อนมาแล้วทุกคน ๆ พูดเป็นเสียงเดียวกันว่าเหนื่อยมาก วุ่นวาย มันทำให้เธอรู้สึกขยาดขึ้นมาสุดท้ายแล้วไม่ว่าจะงานเล็กหรืองานใหญ่คนที่ต้องอยู่ด้วยกันกับเธอนั่นก็ครอบครัว
“ในวันสำคัญแบบนี้มิลินว่ามีแค่คนที่เรารักก็พอค่ะ”
“ค่ะ แบบนี้พี่ก็ว่าดีน
