บทที่ 52 ไอ้ไข่แดง…

1397 คำ

หลายชั่วโมงต่อมา… ทุกคนในบ้านวุ่นวายกับการจัดเตรียมพื้นที่และอาหารคืนนี้จะมีการรับประทานอาหารร่วมกันทุกคนในครอบครัวถูกเรียกให้มารวมกันที่คฤหาสน์หลังใหญ่หลังนี้… “สวยจังพอมีแหวนอยู่บนนิ้วนางแล้วมิลินของกายสวยขึ้นเป็นกองเลย” สกายเอ่ยชมในขณะที่เขากำลังนั่งเฝ้ามิลินเด็ดผัก “ปากหวานนักนะสกายช่วยกันเลย” มิลินดันกะละมังผักไปตรงหน้าสกายเขาเอาแต่ชม เอาแต่หวานเธออายคนทั้งบ้านจนอยากจะมุดดินหนี “ฮ่า…เขินเหรอคนกันเองทั้งนั้นจะเขินอะไร” สกายอดที่จะขำคนรักไม่ได้เธอเขินแบบนี้ก็ดีเหมือนกันเขาจะแกล้งซะให้เข็ดไปเลย กระทั่ง… “รถเข้ามาส่งอะไรวะ ใครสั่งอะไร?“ เสียงพ่อเมฆดังขึ้นเมื่อเห็นรถขนส่งขับมาจอดหน้าบ้าน ร่างหนาเดินออกไปยืนดูรถขนส่ง ”อ้าว..ไอ้ฟาทำไมมาเอาป่านนี้วะกูเรียกตั้งแต่เช้า“ พ่อเมฆเอ่ยขึ้นอีกครั้งเมื่อเห็นฟาโรลงจากรถตู้มาเฟียพ่อลูกสามเดินไปเปิดประตูให้ฟาเดียลงจากรถ ”ไปขนส่งมาครับ“ ”ไปทำไมขน

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม