บทที่ 42 ผู้ชายขี้อ้อน

1607 คำ

ประเทศไทย @สนามบินสุวรรณภูมิ เครื่องบินลงจอดอย่างปลอดภัยในลานกว้างทั้งสองเดินลงจากเครื่องมาขึ้นรถบัสของสนาม “เหนื่อยไหม” สกายหันไปถามคนรักที่ยืนอยู่ข้าง ๆ บนรถบัสคนค่อนข้างเยอะทำให้ที่นั่งไม่เพียงพอทั้งสองเลยต้องยืน “ไม่เหนื่อยแต่อากาศร้อนมากคนละเรื่องกับที่นู้นเลย” เม็ดเหงื่อเม็ดเล็ก ๆ ผุดขึ้นเต็มกรอบหน้า สกายยกมือขึ้นมาเช็ดเหงื่อให้มิลินอย่างเบามือ อากาศที่นี่มันร้อนมากจริง ๆ ทั้งสองเดินมารับกระเป๋าสกายก็รีบพามิลินกลับคอนโดไปทันที 1 ชั่วโมงต่อมา… ในคอนโดหรูของสกายร่างบางเดินออกมาจากห้องนอนหลังจากอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จก็รู้สึกสดชื่นขึ้นมาอากาศที่ไทยร้อนจนตัวเหนียวไปหมด “สกายทำงานเหรอ” มิลินเดินเข้าไปหาคนรักในห้องทำงาน ร่างหนานั่งจ้องเขม็งอยู่ที่หน้าจอโน๊ตบุ๊ค “เปล่ากายคุยกับสายฟ้าอยู่ ขอมือถือของมิลินหน่อยสิ” มิลินส่งมือถือในมือให้สกายก่อนที่เธอจะเดินไปนั่งลงบนโซฟาแต่ทว่า “ม

อ่านฟรีสำหรับผู้ใช้งานใหม่
สแกนเพื่อดาวน์โหลดแอป
Facebookexpand_more
  • author-avatar
    ผู้เขียน
  • chap_listสารบัญ
  • likeเพิ่ม