บทที่ 43 หาตัวคนทำ

เวลาผ่านไป… เฟอร์นิเจอร์ราคาแพงจากบริษัทของเวหาก็เดินทางมาส่งและคนที่ควบคุมการขนส่งก็เป็นรองประธานอย่างเวหาเอง ร่างหนาลงจากรถหรูที่จอดเทียบกับสกายตาคมหันไปมองรถแฝดของเขาและเฮียกายยิ้ม ๆ ก่อนจะสาวเท้าเดินขึ้นตึกไป ”ว่าไงเฮียถึงขั้นต้องเปลี่ยนเฟอร์ใหม่เลยเหรอวะ“ เวหาเอ่ยถาม ”ก็เออดิวะ กูละเซ็ง“ ”ตกลงฝีมือใครรู้ยัง“ ”ยังกูรอสายฟ้าอยู่“ ”มึงละมาเองเลยมาเก็บตังค์?” สกายเลิกคิ้วสองข้างขึ้นสูงและเอ่ยถามน้อง “แน่นอนครับผมเป็นพ่อค้าก็ต้องมาเก็บตังค์สิ“ ”หึ!! ไอ้สัส ไปเก็บกับเมียกูนู้น“ ”555 นี่เรียบร้อยไปอีกคนแล้วเหรอวะ เฮียฟามีเพื่อนรวมชะตากรรมสักที“ เวหาอยากจะขำให้ดังกว่านี้อีกแต่ก็เกรงใจมิลินที่นั่งอยู่ดูท่าคงต้องขอเงินเมียกินใช้ไปวัน ๆ อีกคนแล้ว ”ว่าแต่กูระวังแต่ตัวมึงเถอะเหลือแต่ตัวเมื่อไหร่กูจะขำให้กลิ้งเหมือนกัน“ ”ยากครับ“ เวหาเอ่ยตอบยากที่ใครจะมาควบคุมเขาได้ ”น้องเกรซล่ะ